Zozan
@eerleichda
92 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
bir ateşten ötekine taşınan, sonra da bir karınca yuvasına dökülen sut gibi, kendini bu dünyada fazla hissediyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Eklem yerleri birbiri ardına kopup düşerken o, otların üstünde dört bir yana dağılmış olan parçalarına, yabancı ve birbiriyle ilintisiz nesneler gibi bakıyordu. Ansızın, kendinden geriye bir tek yüreğinin kaldığını farketti. Yüreği toza belenmiş, atıyordu. O et parçasına bakmaya niyetlenirken, kendini tanıyamadığının ayırdına vardı
Yetersizligini, bitkinligini hissedip karşılaşmalarda pes etmek üzereyken, ışığa iz bırakmış geometri ya da sayısal denklik olan sampadlar ansızın bir kıvılcım gibi zihninde çakınca, yaşayan, ama hepsinden öte ölmüş olan bütün şeylerin bozulmayan ilişkilerle eklemlenebildiğini gördü. Zihin, bir bağlantı yakalayabildiği zaman gördüğünü sonsuza dek görür. Zihin onu taşıyan bedenle birlikte yok olabilir ama ilişki kalıcı ve silinmezdir.
Kadrú, oğullarını ahlaksızlığa sürüklemeye çalışmış ve kara görünsün diye atın kuyruğuna asılmalarını istemiş onlardan. Yılanlar bunu reddetmişler. Bunun üzerine Kadru ilk kez öfkesini kusmuş. Şöyle demiş: 'Hepiniz yok olacaksınız..." "Sen de bir gün öğreneceksin ki," dedi Vinata daha alçak bir sesle, "hiçbir şey yok olmaz, çünkü her şey kendinden bir şey bırakır ve geriye kalan her şey bir başlangıçtır...
Ancak o zaman, uzak topraklarda yaşayan bir rişi'nin, solgun benizli ve siska bir kahinin günün birinde söyleyeceklerini anladım: biricik günah sabırsızlıktır.