Yaşanmış anların bazı duygu ve sezgilerini sonradan sözcüklerle canlandırmayız. Öyle görünüyor ki insan yaşamalı ve yalnız kendine, evet yalnız kendine saklamalı.
Aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Düz bir çizgi akıp gidiyordu,
Durmuş olmalıydı yüreğim.
Son bir çırpınışla ağzımı açtım.
Bağıramadım, bekleyemedim.
Yenilmekten korkmadığımı sandım,
Yenildim...
Ölmek istemiyorum henüz. İntihar etmek zor olan değildi benim için. Yaşamak daha zordu. Bazı zamanlar nefes almak her şeyden daha zor geldi. Adını bile hatırlayamadığım insanların acısı sinmiş üzerime.