"Ne kadar alçakça davranmışım! "diye haykırdı."Ben ki, yeteneklerime değer verirdim! Ablamın sınırsız dürüstlüğünü küçümser ve herkese karşı anlamsız ve yerilmeyi hak eden bir güvensizlik duygusu içinde olmakla kibrimi beslerdim! Bunu şimdi anlamak ne kadar utanç verici! Hem de ne kadar utanç verici! Aşık olmuş olsaydım, bundan daha acınası bir şekilde kör olamazdım! Benim bu deliliğim, aşktan değil, kendimi beğenmişlikten oldu. Daha yeni tanıştığım iki kişiden birinin beni tercih etmesinden başım döndü, diğeri beni ihmal edince de gücendim. Her ikisine karşı da önyargılı ve cahilce davrandım ve ikisiyle ilgili her konuda sağduyumu bir kenara attım. Meğer şu ana kadar kendimi hiç tanımıyormuşum."
-Miss Elizabeth Bennet