"Nah" ve "orta parmak" işareti: Argoda her ne kadar ayıp sayılan bir anlama gelse de aslında bu işaretler "okçuluk" işaretleridir ve ortaya çıktıkları zaman ahlaka mugayir herhangi anlamları yoktur. Türkler oku baş ve işaret parmaklarıyla, Batılılar ise orta parmak ve işaret parmaklarıyla (bazen yüzük parmağını da ekleyerek) atarlar. Bu yüzden bir okçunun en önemli organı ok attığı parmaklarıdır. Kimi zaman Avrupa'da ele geçirilen okçu esirlerin bütün sanatını elinden almak için orta parmaklarının kesildiği vakidir. Yani bir okçu orta parmağı var olduğu müddetçe karşı taraf için bir tehdittir. Bu yüzden bir okçu karşı tarafı tehdit etmek için ona bu parmağını gösterir. Türkler içinse en önemli parmak başparmaktır. Başparmaklarıyla yayın kirişini geren Türkler, başparmaklarin aşırı gerilim sebebiyle ellerinden kaçma ihtimalini önlemek için başparmaklarını işaret parmaklarıyla tutarak kilitlerler. İşte bu da bugünkü "nah" işaretinin temeli olmuş, sonradan da gayrıahlaki anlama bürünmüştür.