“Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.”
ay ışığı olur dolarsın içime
bir bulut geçer göklerden
ben seni hatırlarım
bulut bulut yağarsın gözlerime
sonra serin bir rüzgar eser
bir martı süzülür enginlere
seni özlerim neden
bahar geldi bak
ağaçlarda bir cümbüş,bir kıyamet
şen şakrak dallarda kuşlar
benim içimde bu kahır,bu hüzün neden
neden bu sel gibi gözyaşları
bu ümitsizlik neden
gel artık
gel de bak gözlerimin içine
her şeyi anla sevdiğim
ben söylemeden
ayağının bastığı yeri,onu saran havayı,dokunduğu her şeyi,söylediği her sözü seviyorum.her halini,her davranışını,baştan aşağı her şeyini,her şeyini seviyorum.
beni tanımadan önce yaşadığın yıllar var ya;onları da kıskanıyorum.düşün,bensiz yaşayacağın bir dakikaya bile tahammülüm yok artık.bir gün güzel bileğindeki küçük saati parçalayabilirim,bensiz zamanı sana bildirdiği için.mümkün olsa bütün o dakikaları,o günleri sana yeniden yaşatmak isterdim.