EfemeridEdebiyat
Hırslı bir adamın aşk için nasıl dönüşebileceğini , burjuva & işçi sınıfının keskin farkını, duyguların değişkenliğini yalın bir anlatımla harmanlamış Jack London. Konusu bana çok tanıdık gelen , yer yer daha önce okumuştum hissi aldığım bir roman. Yazarın okuduğum ilk kitabı ve okurken keyif aldım. Sonu oldukça ters köşe bitiyor :( Keyifli okumalar dilerim:)
Nereden başlanır bilmiyorum. Fakat yazacağım incelemenin içeriğinde büyük ölçüde spoiler mevcut olacak muhtemelen- bilginize..
Aslında hayattaki pek çok değerin- kafamızdaki birer beklentiye dayandığını hissettiren bir eser. Öncesinde hayran olduğu- ulaşılamaz gördüğü insanları tanıma hayali ve onların çevresinde bir yaşam sürme hayali kuruyor. Ama zamanla bu insanların arasına girdikçe ve bu sınıfın yozlaşmışlığını- ve bir zamanlar hayranlıkla baktığı bu insanların ne kadar yapmacık olduğunu fark etmesiyle birlikte hayatındaki en büyük bilinmezlik döngüsünü başlatmış oluyor. İnsanı insan yapanın, sınıfları olmadığını anlamaya başlıyor. Geçmişte onu hor gören- hiçbir değer vermemiş insanların bir süre sonra elde ettiği sosyal statü ve maddiyat gücü ile kapısında sıralanışına şahit oluyor. Ne kadar üzücü değil mi? Bir zamanlar kendisini normal bir insan gibi hayal dahi edemediği- kendi zihninde beklentisinde onu adeta Tanrısal bir seviyeye getirdiği insanın ona olan sevgisi aslında statüsüne ve mesleğine bağlıydı. Martin'in benliği sanırım en çok da bunu sindirememişti. Karşılıklı sevgiyi- değer vermeyi birbirlerine öğreten Martin & Ruth çiftinin, arasına maneviyatın yanında hiçbir değeri olmayan maddiyat duvarlarının örülmüş olması- işte bu en acıtan kısımdı.
İnsan bir kere güvenini kaybettiğinde bir daha eskisi gibi olamıyor zaten.. Martin' i bu noktada net bir şekilde anlayabiliriz. O hep bilgi açlığıyla daha yükseklere ulaşmayı planladı ve başardı. Ve yükseldikçe tükendi aslında içten içe. Hiçbir yere ait olamadığını daha net bir şekilde anlamlandırabildi. Bir süre sonra paranın- gerçek dostluğun ya da sevginin yanında hiçbir değeri olmadığını fark etti..
"Ben değişmedim; gerçi birden herkesin gözünde kıymetim arttığı için, bu konuda ben bile sürekli kuşkuya
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
MARTİN EDEN YAHUT JACK LONDON ÜZERİNEEdebiyat
Uyarı : Bu inceleme eser hakkında bilgi içermektedir.
Bölüm 1 -Eserin Yazılma Süreci-
1876 Amerikası’nda doğan London,babası tarafından kabullenilmeyip adeta 1-0 geriden başlıyor Sheakespeare’in ifadesiyle hayat denen bu oyuna.Hem çalışıp hem de okurken işler daha da kötüleşince 13 yaşında okulu bırakmak zorunda kalıyor.Sonrası ise aklınıza gelebilecek en ağır işlerde hem de henüz o yaşlardayken çalışmaya başlaması.Neler yapmıyor ki !İstridye korsanlığı,ütücülük, boksörlük,savaş muhabirliği,altın arayıcılığı bunlardan sadece bazıları.Hastalıklar ve ağır çalışma koşulları altında vahşi kapitalizmin dişlileri arasında ezilerek yoksulluk ve yoksunluk içinde büyüyor emekçi(proleter) yazarımız.Fakat yukarıdan ona doğru bakan büyük sopaya bir anlık da olsa kafasını çevirebilme imkânı bulmasını sağlayan ve onu işçi sınıfındaki diğer arkadaşlarından ayıran bazı avantajları var: gözlem gücü,ince zekâsı,okumaya ve yazmaya olan düşkünlüğü.Bu kırılma noktasını kendisi şöyle anlatıyor:
“Toplumsal çukuru olanca somutluğuyla gördüm.Çukurun en dibinde onlar vardı.Biraz yukarılarda da ben duruyordum.Var gücümle kaygan duvara sarılmıştım.Ömrüm boyunca gövdemle bir hayvan gibi çalıştım ve ne kadar çok çalıştıysam çukurun dibine de o kadar fazla yaklaştım.Bu çukurdan çıkacağım ama pazularımı kullanarak değil.”
Kendisiyle ilgili bu saptamayı yaptıktan sonra en son yazar olmaya karar veriyor London. Sahip olduğu doğal yeteneklerle ve birebir deneyimlediği yaşantılar esnasında yaptığı müthiş gözlemleriyle zaten buna fazlasıyla hazır.İçgüdülerinin ve kişiliğinin ona sunduğu inanılmaz azmiyle tam anlamıyla yazar olmaya adıyor kendini ve bunu başarıyor da.33 yaşına geldiğinde artık “Vahşetin Çağrısı,Beyaz Diş,Demir Ökçe “ gibi yapıtlarıyla dünya çapında bilinen bir yazar