Nuray Efe
@efemsince
78 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Hissettiğim şey bir tür kabullenmişti. Engin Deniz yüzeyine yağan yağmur gibi sessiz bir kabulleniş. Yalnızlık bile hissetmiyordum. Ruhumun yüzeyinde usulca parmaklarımı gezdirince pürüzlü tuhaf bir his veriyordu. Her şey sessizce çekip gitti. Kumun üzerine çizilmiş işaretleri rüzgârın alıp götürüşü gibi. Kimse bunu durduramaz.
Reklam
Ondan bilinçli olarak uzak durmuş değildim. Sadece onunla konuşacak bir şeyim yoktu. Ona karşı daima iyi hisler beslemişimdir, şimdi de hislerimde bir değişiklik yok. Ama neticede o benim için ve de ben onun için “ artık geçip gitmiş olan” zamanlara aidiz. Onu oraya ben itmemiştim. Kendisi de yapmış değildi. İkimiz ayrı yollar seçmiştik. Bu yollar kesişmemişti. Hepsi buydu.
- o sırada peki “ ben de öleceğim” diye düşünmüş olabilir misiniz?
-hayır. Ama ölüm, hayatımda önemli bir tema olmuştur. İnsanın hayvandan bir farkı da bu… Ölümü öğreniyorsun. İnsan, öleceğini bilen tek mahluk. Başka hiçbir mahluk öleceğini bilmiyor. Bunu sık sık unutuyoruz. Ama ben pek unutmam. Ölüm benim için çok canlı bir tema. Odamda bir mezarlık resmi hep vardır. Hem de yatak odamda. O da Osmanlı mezarlığıdır hep…
Sayfa 88
Nuray Efe
, 2026 okuma hedefini ekledi.Just read
2026 OKUMA HEDEFİ
3/50 kitap - %6 tamamlandı
3 kitap okudu
50 kitap
1.108 sayfa
0 inceleme
8 alıntı
4 günde 1 kitap okumalı.
Reklam