Sonuncu ölən ümidlərdir...Bəlkə, ümidlər, ümumiyyətlə heç ölmürlər, insan öldükdən sonra da onun ruhunun içinə çökürlər?Sonra da ruhla birgə yaşayırlar?...Ruhu da ölməyə qoymayan, bəlkə, haçansa cismə dönə bilmək ümididir?
Bir bilgenin dediği gibi: "Düşüncelerine dikkat et, kelimelerine dönüşürler. Kelimelerine dikkat et, davranışlarına dönüşürler. Davranışlarına dikkat et, alışkanlıklarına dönüşürler. Alışkanlıklarına dikkat et, kaderin olurlar..."