ef
@eflatonik
kalbin ağır; elin göğsünde
her atışta geçmişin
gömüyor kendini
–derine.
7 Eylül
19 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
:3
2025 OKUMA HEDEFİ
5/33 kitap - %15 tamamlandı
5 kitap okudu
33 kitap
1.272 sayfa
0 inceleme
31 alıntı
— Ne o, yeni bir şey mi var yoksa? -diye sordu Levin.
— Var birader! Ossian tipi kadınları bilirsin... hani şu rüyada görülen kadınlar... Bu kadımlar gerçekte de var... ve müthişler. Kadın öyle bir şeydir ki, sen onu ne kadar incelersen incele, hep yepyenidir.
- O zaman en iyisi incelememek.
— Hayır. Bir matematikçi, zevk, gerçeği ortaya çıkarmakta degil, onu aramaktadır, demiş.
Levin bir şey söylemeden dinliyordu, ancak bütün çabalarına karşın arkadaşının ruh dünyasına bir türlü giremiyor, onun duygularını, böylesi kadınları incelemenin
güzelliğini anlayamıyordu.
Kötü biri olamamak bir yana, herhangi bir şey olmayı da beceremedim: Ne kötü ne iyi, ne alçak ne namuslu, ne kahraman ne de haşerenin biriyim. Şimdi bir yandan köşemde pinekliyor, bir yandan da acı, faydasız bir teselliyle avunuyorum: Zeki insanlar asla bir baltaya sap olamaz, olanlar yalnız aptallardır. Evet efendim, on dokuzuncu yüzyıl adamı en başta karaktersiz olmalı, böyle olmaya
manen mecburdur; karakter sahibi, çalışkan bir insansa oldukça dar kafalıdır.
Anna'nın yüzü bir an gevşedi ve bakışlarındaki alaycı kıvılcım söndü; fakat "seviyorum" sözü onu yine sinirlendirmişti. "Seviyor mu? O sevebilir mi? Sevgi diye bir sözcüğün varlığını duymamış olsaydı, hiçbir zaman bu sözcüğü kullanmazdı. Sevginin ne olduğunu bile bilmez."