Gecenin Hikayesi Aşeka 1000Kitap
Puan vermedi
GECENİN HİKAYESİ-AŞEKA
-SPOİLER-
1.kitaba göre biraz daha iyi yazıldığını düşünüyorum dilanın yokluğu gerçekten huzur verdi o saçma sapan üstten görmelerini mayayı pasifleştirmelerinin okumamak çok güzeldi.
doruktan pek haz etmiyordum Aylemanın sonundan sonra bu kitapta da çok yoktu zaten ama şu an çok nötrüm bu karaktere karşı sonraki kitapta daha çok göreceğim gibi bir hissiyat var içimde
ayazla ilgili gerçekten kitap başında ana erkek zannettiğim ama uzaktan yakından ana olmayan karakter ilk yazıldığı zaman mayayı öpmesi falan da geçince cidden onun üzeröne olacak sandım adam ortalarda yok onunla yazılsa da güzel bi çift olabilirlerdi bence umarım bundan sonraki kitapta ayazı fazla okurum
fetih yargıcı-kumral kısmına gelirsek adama bayılıyorum ama bazı sahneler çok cringe geldi biraz daha gençlik zamanında okusam daha çekici gelirdi muhtemelen ama neyse kumralla mayanın aşkı gerçekten çekici ama bir şeyi unutuyorlar kumralın gerçeği fetih mayanın gerçeği amelya ve bence amelyayla fetihin aşkı çok daha çekici olabilir bir de gerizekalı riva var karıdan nefret ettim tabii ki dilaya olan nefretimle yarışır yani emsal efnan da çok güçlü bi karakter olarak giriş yaptı umuyorum bi sıkıntısı çıkmasın
kitabın sonu hakkında gerçekten gerçek hayatta aldığım ayrılık mesajı gibi bir etki bıraktı o kadar içim rahatsız oldu ki fetihte bunu yapacak karakter vardı ama kumral baskın gelir diye düşünmüştüm ama fetihin ihaneti amelyayı ortaya çıkardı umuyorum ki daha fazla ihanet olmadan aşkları başlar fetih ve amelyanın.
Gecenin Hikayesi Aylema1000Kitap
Gecenin Hikayesi Aylema
-SPOİLER-
maya efnan soğuklar ve avcıların olduğu bi dünyada avcıların tarafında gizemli ve güçlü bir avcı fakat asıl avcı olduğu düşünülen kişi kuzeni dila efnan akademiye mayanın seçildiği kesinleşince mayanın hayatı tamamen değişti ölen annesinin ölümü ardındaki sırları ortaya çıkarmak için akademiye gitmeyi zar zor kabul etti ve akademide tüm hayatı değişti senelerdir aşık olduğu doruk ılgaz da akademide güvenlikten sorumlu önemli biriydi soğukların kralı ayaz tolunay için maya çok önemliydi ve kralın yerinde gözü olan kumral(fetih yargıcı) vardı kitabı okurken en çok ayazla maya çekimi hoşuma gitmişti ama kumralla olan sahnelerden sonra onları da çok beğendim açıkçası mayanın doruğa olan bu saf sevgisi ve her defasında güvenmesi beni biraz sinirlendirdi kumraldan mayayı geri alışına da çok sinirlendim bir yandan sevgilisi gibi davranması ama en çok kıran yıkanın da o olması sinirimi bozdu kumralın kitap sonunda ortaya çıkıp ortalığı 56 yapmasına o kadar sevindim ki umarım dilayı öldürmüştür ayrıca doruğun mayadan çoğu gerçeği saklamış olması da korkunç armoni olayını hiç beklemiyordum ağzım açık kaldı ikinci kitabı da hemen okumayı düşünüyorum okuması keyifliydi bence umarım daha da heyecanlı devam eder seri ayaz tolunay ve kumral sahneleri daha fazla olur umarım
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
SON(!!SPOİLER!!)
Ne kadar bitmemesi için uğraşsam da,günlerce okumasam da malesef bitti.Ve ben ömrü hayatımda bu kadar dağıldığımı hatırlamıyorum.
NGK'nin kitaplarında en sevdiğim özellik şu esasen.Her şeyin birbiriyle bağlantılı olması.Örneğin Fetih'in Maya için aldığı elbiseler,Ve Daren'in Nova için bir dolabı olması.Fetih ile Maya'nın bir baloda dans etmesi ve Daren'in de Nova'ya mezuniyet balosunda dans teklif etmesi.Çok paralel karakterler evren ne kadar farklı olsa da.Bu özelliği çok seviyorum çünkü bir yerde bıraktığınız karakterleri başka bir yerde görebilmeniz çok hoş.
Kitabımıza dönecek olursak,Bu gerçekten bir Aylemaydı.Aylema, ağlayamayacak kadar yüksek dozda acı demek.Gözlerinizin yandığını hissediyorsunuz ama ağlayamıyorsunuz.
Karakterlere geçecek olursak Riva gerçekten mükemmel yazılmış bir karakter.Emsal Efnan'in ölümü beni paramparça bıraktı.Bu öyle bir kitaptı ki Yankı Saruhanı bile sevdim.Miray Efnan gerçekten sövülesi bir karakterdi.Amelya İsis ise bir yandan harika bir yandan berbat.
Bu kitap bizlere sırf intikam uğruna bizi bu hale getirenlere benzememizi anlattı.Daha da açacak olursam Amelya İsis çok acı çekti ve intikam uğruna bir hologram yarattı.Burada en çok da masumların canını yaktı.Güç uğruna kendinden geçti ve ona acı çektirenlere benzedi.Maya Efnan ise Amelya'dan on kat fazla acı çekti ama suçu kimseye atmadı.İntikam uğruna masumların canını yakmadı.Bizim de yapmamız gereken bu hayatta kin gütmemek,yeri geldiğinde affetmek,suçlu olmayanları mahvetmemek.
Fetih Yargıcı hakkında konuşalım biraz.Dört yıl da hiç vazgeçmemiş. Gerçekten de çok sevmiş.Sözleri,hareketleri ile bir devrim yaratacak karakter.Böyle karakterleri çok seviyorum.Hiçbir zaman ihanet etmeyen, daima seven.Ve hastalıklı sevgisi olmayan karakterleri.Zorla bir şey yapmayan,rahatsızlık
Aşk mı bağımlılık mı?
Kitabı okuduğum her an aklıma takılan soru, Yelda ve Selim arasında yaşananların " aşk mı yoksa bağımlılık mı" olduğuydu. Ahmet Altan, birbirine benzeyen iki ruhun çalkantılı geçen ilişkilerini dönemin içerisinde bulunduğu kültürel çatışmalarla harmanlayarak anlatmıştı kitap boyunca. Her insanın ruhunun farklı ihtirasları olduğuna, içerisinde bulunduğumuz durumun, o ân ki duygularımızın, yaptıklarımızı ne kadar etkileyebileceğine dair parçalar vardı kitap içerisinde. Benim kitap boyunca en çok dikkatimi çeken şey ise hayatımızın merkezine alabileceğimiz bir insan için neler yapabileceğimizdi. İlişkiyi sonlandırma cesaretini gösteremediği için kendi değerinden ve benliğinden kaybeden iki kişinin hikayesi...
Ahmet Altan; anlatımı, betimlemeleri ve bence hepimizin ruhunun bir köşesinde bulunan, çıkartmaya cesaret edemediği duyguları açıkça anlatabilmesiyle sevdigim bir yazar oldu.
En Uzun Gece
En Uzun Gece
“Hadi düşünmedin diyelim. Yargıladığın, kınadığın, konuştuğun her şeyin başına geldigini hiç fark etmedin mi? ‘Annem gibi olmayacagim’ dedikçe annene benzediğini, arkadaşında gördüğün, beğenmediğin ‘asla giymem’ dediğin o kaz ayak desenli mini eteği günü geldiğinde giyindiğini, kuzenin saçının rengiyle dalga gecip sırf erkek arkadaşın beğensin diye saçını sarıya boyattığını göremedin mi?”
Kısacık ama yüreğini sızlatan bir hikâye daha … Efnan’ın hikâyesi tabi birazda annesinin . Efnan’ın hep olmak istediği ile yaşadığı hayatın arasında sıkışmışlığı . Anlam veremediği ama sonunda her şeyin bir sebebinin olduğunu anladığı . Kitabın içerisinde Özdemir Asaftan bir alıntı var çok hoşuma giden :
“ Dün sabah karşı kendimle konuştum.
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.
Yokuşun başında bir düşman vardı;
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum.”
Efnan , onu cesaretlendiren öğretmeni , annesinin sonradan öğrendiği hikâyesi , babası , halası … Yüreğinizi titreten, nereden baksanız ders alabileceğiniz kısa ve güzel bir kitap . Tavsiyedir .
"4 KADIN BİR BAHT"
“Dünyadaki uykundan uyanmadan sonsuza kadar uyumak üzeresin. Senin neler yaşadığını biliyorum ama sen neden bunları yaşadığını bilmiyorsun. Seninle bilmediklerini öğrenmen için son kez bir yolculuğa çıkacağız. Ondan sonra ölebilirsin. Zaten yaşamak istemeyeni zorla kimse yaşatamaz.”
Her birimiz, dünyaya yalnızca kendi hayatımızı değil; bizden önceki kuşakların duygularını, acılarını, suskunluklarını da taşırız. Bazen anlamlandıramadığımız kırgınlıklarımız, sebepsiz öfkelerimiz ya da içimizdeki boşluk, aslında atalarımızdan devraldığımız görünmez bir mirastır. İşte bu roman, tam da bu görünmez mirasın izini süren bir yolculuğu anlatıyor.
Her kadın, annesinden devraldığı görünmez bir sandığın anahtarıyla doğar. O sandığın içinde kimimiz şefkati, kimimiz suskunluğu, kimimizse acıları buluruz. Ama hepsinin ortak noktası şudur: O sandık, bize yalnızca geçmişi değil, geleceği de şekillendirme gücünü taşır.
Efnan’ın hikâyesi tam da bu noktada başlıyor. Onun yolculuğu; dedelerin suskunluğundan, babaların öfkesinden ve annelerin içine attığı yangınlardan süzülüp gelen bir varoluş arayışıdır. Zamanın çizgileri silindikçe, bilinçaltının derin dehlizlerinde kendi Hira’sına ulaşır. Kaçtığı, ertelediği, yüzleşmeye cesaret edemediği ne varsa, bir bir karşısına çıkar.
Bu yolculukta dört kuşak kadının hayatına tanıklık ediyoruz: Efnan, annesi Havle, anneannesi Perihan ve büyük anneannesi Afife. Her birinin hikâyesi birbirinden farklı ama bir o kadar da iç burkan ve kıymetli.
Kimi zaman babasına öfkeli bir kız çocuğunu, kimi zaman üç büyükbaş karşılığı evlendirilen genç bir kızı, kimi zaman da anne sevgisinden mahrum kalmış, bu sevgiyi hiç göremediği için kendi çocuklarına nasıl göstereceğini bilemeyen bir annenin sessiz çığlığını okuyoruz. Her hikâye kendine özgü