Elifnur Taş
@efnutta
127 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Selamlar!
Öncelikle incelemeleri okurken spoiler almaktan ve kitaba hevesimin, ilgimin azalmasından nefret ederim. Bu kitabı okurken de spoilersiz okudum o yüzden öyle kısa ve öz bir inceleme yazmak istiyorum.
George Orwell’in kaleminden çıkan bu muhteşem kurgu, ismi gibi 1984 yılında geçen bir distopyadır. Her ne kadar geçmiş bir tarih olsa da bu distopya, bizim gelecekte çığlık çığlığa uyanacağımız ve gerçekleşmesi muhtemel kabuslarımızın başında gelir.
Kurgunun geçtiği Okyanusya’ da yönetim, insanlar üzerindeki hakimiyetin ne kadar ileri gidebileceğini, her geçen gün artan baskıyla test eder. Yönetimde olan Parti; nereye bakarsan bak göz göze geldiğin Büyük Birader afişleri, 7/24 açık olması zorunlu kılınan Tele-ekranların (evde, iş yerlerinde, meydanlarda yani kısacası her yerde) insanları izlemesi, her yerde sizi dinleyen mikrofonlar ve Düşünce polisleri tehlike olarak görülen düşünmeyi tabiri caizse yasaklamaktadır! Parti’nin istemediği düşüncelere sahip olanlar; tele-ekranlarla, mikrofonlarla, casuslarla ve casus gibi yetiştirilen çocuklarının ispiyonlarıyla belirlenip “düşünce suçu” işlemiş sayılmakta ve cezalandırılmaktadır. İnsanların düşünmesini engelleyen kısıtlı kelime dağarcığına sahip Yenidil ve bütün yazılı kaynakların, tarihi olayların ve bilgilerin geçmişe ait olmasına rağmen partiye uygun değiştirilmesiyle geleceğin değiştirileceğine inanan yönetim sınırları zorlamaktadır! Öyle ki, çiftdüşün (aynı anda iki zıt düşünceye sahip olmak) gibi uydurulmuş kelimelerle halkın kafası koyun otlatılacak boş tarlaya dönüştürülmektedir. Bu partinin çalışanlarından olan ve geçmişi değiştirme göreviyle partide yazılar yazan Winston, her geçen gün yaşadıklarının ağırlığı altında ezilmekte ve başkaldırma arzusuna engel olamamaktadır. Aşkı yasaklayan ve cinselliği
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Stoacının Günlüğü, kitap yılın 366 gününe ayrılmış ve her güne Marcus Aurelius, Seneca ve Epiktetos’un metinlerinden alıntılarla ve yazarların bu alıntılara olan yorumlarıyla beraber gün gün hayata dair temel konular incelenmiş. Kitap stoa felsefesinin öğretileriyle huzurlu, verimli ve erdemli kişiyi/hayatı anlatmaktadır. Burda felsefe mutluluğun dış koşullara değil insanın algısına, seçimlerine ve kararlarına bağlı olduğudur. Başta kitabı okurken alıntıları okumak yerine Marcus, Seneca ve Epiktetos’un asıl metinlerini, kitaplarını okusam daha iyi olacak desem de antik felsefenin günümüze uyarlanması ve çeşitli metaforlarla, örneklerle desteklenmesi gibi sebeplerle kitaba geri döndüm diyebilirim.
Kitabı bir bütün olarak okumayı tercih ettim ama birden fazla kez okunması gereken bir kitap olduğu için bir yıla yayarak gün gün tekrardan okunabilir.
*yol gösterici olabilir tavsiye ediyorum*
İçimdeki Müzik1000Kitap
"Sanki biri bana bir yapboz verdi ve üzerinde büyük resmin olduğu kutu bende değil. Bu yüzden bittiğinde resmin neye benzeyeceğini bilemiyorum. Tüm parçalar bende mi ondan da emin değilim."
Hikaye öyle güzel ki... Okumuş olmak için değil hissetmek için okuduğunuzu fark ediyorsunuz. Daha doğrusu Melody'nin neler hissettiğini anlamak için. Bizler için çok kolay gibi görünen konuşmak, yazmak, okumak ve yürümek onun en büyük hayalidir. Bunları yapamaz ama içinde biriktirdiği yüzlerce kelimeyi, düşünceyi ve müziği yansıtmakta kararlıdır. Çıktığı bu yolda ne kadar özel olduğunu bizlere gösteren Melody'i ve hikayesini çok seveceğinize eminim.
Aylak Adam..1000Kitap
"- O zaman ararım.
- Hep arayacaksın sen. Ya resim ya kitap...
- Tutamak sorunu. İnsanın bir tutamağı olmalı.
- Anlamadım.
-Tutamak sorunu dedim. Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. "
Öncelikle kitaplara bir süredir ara verdiğim için bu kitap bana ilaç gibi geldi. Çoğu zaman kendimden bir şeyler bulduğum, fark ettiğim oldu ve akıp gitti. Bütün bu yetişme çabamıza ve koşuşturmacamıza rağmen hepimiz bir parça aylağız. Ana karakter ve kitabın çoğunlukla bakış açısı olan C. aylak adam olarak hayatına devam eder, işi yoktur ama sürekli bir arayış içersindedir bir amaç, bir iş, hep "o" diye anlattığı asıl kadın ve sevgi... Aradıkları bu kadar değil elbette ama en büyük hatayı mantık ve ciddiyet arayarak yapıyor. Öyle ki kitabın bir yerinde "Hem neden insanları bu kadar ciddiye alıyorsun? Başkalarının saçmalarına için için gülmeyi ne zaman öğreneceksin sen?" dediğinde Ayşe(?) bana sesleniyor sandım. Öğrenirsen bana da öğret :)