Bulut Atlası
@egamze
24 kütüphaneci puanı
819 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
“..kimse öğretiyle kurtuluşa kavuşamaz!”·148 syf.·1000Kitap
10/10
2021 48. kitabı
O halde “...nerede bulunabilirdi O, yeri yurdu neresi olabilir, ezeli ve ebedi kalbi nerede çarpabilirdi insanın kendi Ben’inden, kendi özünden herkesin kendi içinde taşıdığı o yok edilemezden başka?”
Hatırlıyordu siddharta esasında , maddenin perdesinden kalbine yansıyanları..
O kainatı okurken, ben de burda bu tüm zamanın şahidi olan bu kitabı okurken farkettim ki bir öğretiyi aramak için değil , kendi Ben’imde kendimi bulmaya yemin ederek seçmişim bu hayatı. O yüzdenmiş bütün şaşkınlığım, kabullenemeyişlerim, bütün bu özünden sapan hiçbir şeye asla anlam veremeyişim; içimde sonsuz bir aşkla gözlerimi açarken ben, doğduğum an zaten ölmüş olan ben, bilen ve aynı zamanda unutan ben, kocaman bir merakı ve kocaman bir hayal kırıklığını aynı anda zaten yaşayan ben, Muhammed ben, Firavun ben, İsa ben, Buddha ben ve tam da varolduğum an Siddhartha benmişim.
Kendi Ben’imin özünden uzaklaşmaktanmış o hüzün ve savruluş..
Tüm acılarımız..
Siddhartanın diğer yüzü Bodinva gibi yüzümüzden sonu gelmeyen bir arayış ve sonu gelmeyen bir bulamayış okunmuyor mu?
“Ne sağır, ne körmüşüm!” demişti o da. Ve kapanmayacağını düşündüğü kocaman bir eksiklik hissetmişti kendinde.. Sonra o eksiklik kocaman bir varoluş oldu Ben’inde. Ona rehberlik eden tek şey ırmak oldu. Onunla aktı, savruldu, anladı ve bir bütün oldu siddharta. Ruhunun tüm kapılarını açarak dinlemeyi öğrendi , dinledi yıllarca ve yaşamın sesini duydu onda.
Artık “..o kuş, neşeyle çağıldayan o pınar gönlünde hala canlılığını koruduğu içindir ki, şimdi bu sevinci yaşıyor, gülüyor, ağarmış saçlarının altındaki yüzü ışıl ışıl parıldıyordu.”
Aramak amacı olmaktan çıktığında bulduğu sadece özgürlüktü. Kendine ve bütün varolana sevgiyle, hayretle, hayranlıkla bakabilme, her şeyle her yerde olabilme, istediğinde müthiş manzaralara
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
10/10
2020 32. kitabı
'Yalnız bütün bunların mutluluk olduğunu insanın anlayabilmesi için basit ve açık bir kalbe sahip olması gerekiyordu.' diyor Nikos Kazancakis.
Ah Paul ve Virginie.. Kendi mutluluğunu yaratan , tabiatı kalbinde gibi hisseden anlayan ve kalbini de sevgiyle koskoca hayat dolu bir orman yapmış , içerisinde bir yuvaya yer açabilmiş , bahçesinde tüm güzel duyguları büyütüp paylaşabilmiş ve tüm bunlar için yüreği şükranla dolup taşan tüm ruhlara selam olsun.
'' Gökyüzüne aç bir halde şafağın tadını çıkardığımız o mutlu günlerimizi hatırlayın , güneş kayalıkların zirvesinde görünür görünmez kalkıp onun ışınlarıyla birlikte kendimizi ormana attığımız zamanları. Sebebini bilmediğimiz büyüleyici bir mutluluk duyardık , hatırlayın. Masum dileklerimizde , şafağın zengin renklerinin tadına varabilmek için sonsuz bir koku alma gücüne , kuşların senfonisini dinleyebilmek için sonsuz işitme gücüne ve tüm nimetleri tanıyabilmek için sonsuz bir yüreğe.
İşte yeryüzündeki tüm güzelliklerin kendisinden çıkıp geldiği o güzelliğin kaynağında ikamet eden ruhum artık eskiden zayıf organlarımla hissedemediğim her şeyi görüyor , işitiyor ve hepsine temas ediyor. ''
Bu masum sevgiyi hissetmek isteyen herkese tavsiye ederim. Bol katkılı okumalar.
2/10
2020 24. kitabı
Benden size bir öneri olsun. Okunması gerekmeyen kitaplar listesine ekleyebilirsiniz. Biraz yeteneği olan biri bu öykülerden çok daha iyisini yazabilir.
Puan vermedi·408 syf.·
2020 18. kitabı
İncelememe , beni bu kitap hakkında inceleme yapmaya zorlayan ve şuan okumakta olduğum kitabın şu cümleleriyle başlamak istiyorum:
“ Hayır Nastyenka , sizinle benim istediğimiz o yaşama özgü o tatlı uyuşukluğu ne yapsın o ? O bunun kötü , acınası bir yaşam olduğunu düşünür ve günün birinde o hazin çanın kendisi için de çalacağını , ve günün birinde o düşlerle dolu yıllarını o acınası yaşamın bir günü için feda edebileceğini aklına bile getirmez ; üstelik bunu mutluluğu uğruna , talihi uğruna da yapmayacaktır , kederin , pişmanlığın ve dizginlerinden kurtulmuş acının saati geldiğinde , seçme şansı olmayacaktır. Ama henüz o büyük an gelmemiştir... hiçbir şey arzulamaz , çünkü o an bütün arzuların üzerindedir , çünkü her şey yanıbaşındadır , çünkü istediği her şeye fazlasıyla sahiptir, çünkü o kendi yaşamının sanatçısıdır ve eserine her an canının istediği süsü ekleyebilir. O masalsı , düşsel dünya da öyle kolay , öyle doğallıkla ortaya çıkar ki ! Sanki bütün bunlar serap değil de gerçektir! Cidden bazen bir anlığına da olsa bütün bu yaşamın duygusal kabarışlar , yanılsama , bir algı çarpılması değil , basbayağı gerçek , hakiki , canlı olduğuna inanmaya hazırdır!
Peki neden Nastyenka , söyleyin neden böyle anlarda insanın yüreği sıkışır ? Neden sanki büyü yapılmış gibi , bilinmeyen bir baskıyla nabız hızlanır , hayalperestin gözlerinden yaşlar fışkırır , solgun , nemli yanakları ağrır ve bütün benliği karşı konulmaz bir haz duygusuyla dolup taşar ? “
İşte İnsan bir kere gerçek manada sevmiş ve sevilmişse , gerçekten şu binbir hayhuyla geçen , şu insanca yaşamak için binbir zahmete katlandığımız , kırıklarla , unutuşlarla , bazı imkansızlıklarla ve hatta bazı imkanlı imkansızlıklarla baş başa bırakıldığımız , aklımız başımıza çok sonra gelip de kendimizi
6/10
2020 14. kitabı
Politika okumalarını seven özellikle yakın geçmiş Türkiye politikası ilgisini çeken arkadaşlara daha geniş açılar kazanabilmeleri , zulmün diğer ucunu da görebilmeleri için tavsiye ederim. Çünkü sadece bu konuda faydalanılabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.Yazarımız bazen çok klişe bazen radikal sayılabilecek fikirler/i arasında kimi yerip kimi övdüğünü anlamadığım , objektif olmak isterken taraf olma dürtüsünü es geçememiş veya tam tersi taraf olunca da bazı eksiklikler aklına gelip onun da içine sinmediği hissi ile bir eser ortaya koymuş. Okumazsanız bir şey kaybetmezsiniz aynı zamanda okursanız da bir şey kaybetmezsiniz.
Umarım okuyana benden daha fazla katkı sağlar.
