Halide Edib'e gösterilen saygı ve ihtimam, ne yazık ki dönemin diğer kadın yazarları için geçerli değildir. Safiye Erol, bu dönem saygınlık çemberinin dışında bırakılan kadın yazarların sembolik bir örneği gibidir.
Ben olsam kendi benliğinin en gizli derinliklerine bakmasını isterdim ve benliğinin merkezinde, özünde, varoluş nedeninin para biriktirmek olduğuna gerçekten inanıp inanmadığını incelemesini.
Belki başkalarını bu kadar çok yargılamasa, kendine karşı da bu kadar katı olmayacaktı Marshal. Yoksa tam tersine mi işliyordu hadise? Kendine karşı bu kadar katı olmasa, başkalarına da daha mı hoşgörülü olurdu acaba?