Efsane! Okuyun okutun!
Hayatımda ilk defa belki bir fantastik kitap okumuş olabilirim. Bu fantastik kitabı çok sevdim ve ilgi duymaya başladım. Gerçekten yazarın kalemine ve emeğine verdiği zamana sağlık diyorum tebrik ediyorum! Kitap şu an üç seri ama beş seri olacakmış maalesef iki kitap duyduğum üzere gelecek yıl yani 2027 yılında çıkacakmış:( Yazar biraz dinlenmek istemiş.
Birinci kitap yani 
Dördüncü Kanat'ın ilk bölümlerini okurken ve ana karakter olan Violet'in o köprüden geçtiği anlarda hiç bu kadar gerildiğimi hissetmedim. Resmen sırat köprüsü mübarek orayı geçiyormuş hissiyati verdi. Aksiyon gerilim macera çok fazlaydı benim için. Bu kitabı okumadan önce gerilim aksiyon sevdiğimi bilmiyordum.
Kitabı bir günde okuyup bitirdim! Gerçi gece hiç uyumadım finali okurken güneş doğuyordu yani bu ertesi güne geçtiğimin kanıtı hatta bir ara kitaptaki harfler bulanıklaşmaya başladı çünkü yirmi dört saatten fazla gözümü harflerden hiç ayırmadım.(tansiyonum düşmüş bayıldım:) yani kitap beni o derece kendine çekti. Violet'in ilk ejderhasıyla karşılaşması ve ejderhanın onunla konuşması ikisi arasındaki diyaloglar bana kahkaha attırdı.
Xaden. Ana erkek karakterimiz Violet'in sevgilisi gerçi kitapta birlikte oluyorlar ama sevgili lafı geçmedi ama sevgililer. Onların ilk birleştiği yani birlikte olduğu sahnede Violet kendi gücüne engel olamayıp şimşeklerin çakması Xaden'in gölgelere hükmedememesi o sahnede kahkaha attım.
Ve final sahnesi hiç şaşırmadım ters köşe vardı ama ben biraz öngörülü olduğum için, eheehee:) Violet'in ölen abisinin ortaya çıkması falan beni hiç şaşırtmadı hatta tahmin bile etmiştim. Ve üzücü yanı şu ki kitabın sonu bana mutsuz bitecekmiş hissi veriyor. Umarım hislerimde yanılıyorumdur.
İkinci kitabı çabucak okumaya başlasam iyi olacak gibi:)
Dördüncü Kanat'ın ilk bölümlerini okurken ve ana karakter olan Violet'in o köprüden geçtiği anlarda hiç bu kadar gerildiğimi hissetmedim. Resmen sırat köprüsü mübarek orayı geçiyormuş hissiyati verdi. Aksiyon gerilim macera çok fazlaydı benim için. Bu kitabı okumadan önce gerilim aksiyon sevdiğimi bilmiyordum.
Kitabı bir günde okuyup bitirdim! Gerçi gece hiç uyumadım finali okurken güneş doğuyordu yani bu ertesi güne geçtiğimin kanıtı hatta bir ara kitaptaki harfler bulanıklaşmaya başladı çünkü yirmi dört saatten fazla gözümü harflerden hiç ayırmadım.(tansiyonum düşmüş bayıldım:) yani kitap beni o derece kendine çekti. Violet'in ilk ejderhasıyla karşılaşması ve ejderhanın onunla konuşması ikisi arasındaki diyaloglar bana kahkaha attırdı.
Xaden. Ana erkek karakterimiz Violet'in sevgilisi gerçi kitapta birlikte oluyorlar ama sevgili lafı geçmedi ama sevgililer. Onların ilk birleştiği yani birlikte olduğu sahnede Violet kendi gücüne engel olamayıp şimşeklerin çakması Xaden'in gölgelere hükmedememesi o sahnede kahkaha attım.
Ve final sahnesi hiç şaşırmadım ters köşe vardı ama ben biraz öngörülü olduğum için, eheehee:) Violet'in ölen abisinin ortaya çıkması falan beni hiç şaşırtmadı hatta tahmin bile etmiştim. Ve üzücü yanı şu ki kitabın sonu bana mutsuz bitecekmiş hissi veriyor. Umarım hislerimde yanılıyorumdur.
İkinci kitabı çabucak okumaya başlasam iyi olacak gibi:)
Selam kızlar! Şafak Vurgunu kitap yorumuyla geldim
Konusu: Genelkurmay Başkanının kızı olan Işıl Atabey ailesinin mesleklerinden kay aklı hep baskı içinde büyümüştür bu sebeple özgürlük kazanma amacıyla Fransa’ya taşınmak için babasını ikna eder. İki yıl Fransa’da kalıp ressamlık olan mesleğini icra ettikten sonraysa kendi sergisinde s!lahlı saldırıya uğrayıp sağ kolunun hissini bir süreliğine kaybeder. Kızının saldırıya uğradığını öğrenen babasıysa onu hemen Türkiye’ye getirir ve kızını koruması için en güvenilir askerlerden biri olan Ecevit Demirhan ile anlaşmalı olarak evlendirir.
Yorumum: Uzun zamandır Şevval’den kitap okumuyordum ve Şafak Vurgunu’nu okurken onun kalemini ne kadar sevdiğimi, yazdığı satırları okurken dinlendiğimi hatırladım İnsanı yormayan, akıp giden bir kalemi var bu sayede olayların hiçbirini anlamakta zorluk yaşamıyor veya kitabı okurken tıkanmıyorsunuz. Aksine bir oturuşta bittiği için boşluğa düşüyorsunuz
Ben kitabı gerçekten aşırı severek okudum hatta okurken kendimle alakalı bir şey keşfettim. O da okumayı en sevdiğim türün grumpy x sunshine oluşu… her Tropeu okur severim genel olarak ama bu trope bir başkaa ŞV’de bu kadar sevme sebebim büyük ihtimalle yine Şevy’nin kaleminden sebep çünkü Işıl’ın narinliğini, Ecevit’in duvarlarını öyle güzel aktarmıştı ki okurken onlara ve zıtlıklardan doğan uyumlarına hayran kaldım
Kısaca karakterlere değineceğimm. Işıl… Çok zarif, narin, ince ruhlu biri. Sanatçı olduğu o kadar belli kiii! Gerek tavırlarından gerek ruhunun şeffaflığından. Ecevit bu kadına aşık olmayıp ne yapacaktı yanisiii?!?!?! Ayrıca bu narin kişiliğinin yanı sıra içinde gizlediği vahşi bir tarafının da olduğunu düşünüyorum. İlk kitapta pençelerini çıkardığı sahneleri pek okumadık ama ikinci kitapta ailesine karşı dimdik duran,
Reklam
Yine bir aşk sarmalı içindeyiz ama bu kitabı dünya klasiği yapan yaşanılan aşkların gerçekliği. Okuyucuyu memnun etme çabasından uzak, mutlu sonu aramadan, nasıl olması gerekiyorsa öyle biten bir son. Aşk' ın karşılıklı olduğunu görmek çok zordur illaki biri diğerinden daha fazla sever veya biri çok sever diğeri hiç sevmez. Kahramanımız' da çok sevmenin bedelini canıyla ödüyor. Aaaa pardon spoiler verdim heheheh neyse bu konularda şanlı olan tarafın sevilen taraf olduğuna inanırım. Sevmek her zaman zordur, umarım hep sevilen tarafta yer alır ve seçme şansını elimizde tutarız .
(spoiler içeriyor)
sonunda kaçakçılık oyunu bitti. cidden o kadar karmaşıktı ki, okurken yavaşlamak zorunda kaldım ama oldukça heyecanlı ve sürükleyiciydi. bu seriyi sevme sebebim sanırım akiyama’nın hercule poirot’a benzemesi kesinlikle. mangayı okurken her sayfada agatha christie okuyormuşum gibi hissediyorum.
neyse, yokoya patladı. oyundan en yüksek parayı o alsa bile akiyama’nın zekasına dur diyemedi ehehehe. kuzey ülkesinden üç hain ile güney ülkesini tamamen kurtardı ve nao ile beraber borçları kendi üstüne alarak dördüncü oyunlara gitmek için müracaat ettiler tabi cilt sonunda nao’nun yaptığı blöf sayesinde parayı alıp çekilmek varken yokoya’da sıradaki rounda katıldı. ha bir de ikinci ciltten beri bizlerle olan trans ablamız var. nao’yu sürekli kekleyip duruyordu, biraz insafa gelmiş gibi hissettirdi artık yokoya’ya karşı bizimkilerin yanında olacak gibi duruyor bakalım. biraz garip ama alıştım artık kendisine.
"Ölmeyecek kadar önemlisin"
-Ben önemli falan değilim.Herkes ben olmadan da yaşayabilir.
"Herkesten banane? Ben nasıl yaşayacağım.
SPOILER!!!
Eheheh merhabalar efenim serinin ikinci kitabını yaklaşık 2 dakika önce bitirdim o ne biçim sondu üçüncü kitaba direkt başlamam lazım çünkü olaylar bambaşka bir yere evrildi. Neyse kitap hakkındaki yorumlarıma geçeyim. Yordu biraz bu kitap beni Trisin her şeyi tek yapmalıyım kimseden yardım alamam tavırları aralarındaki tobiasla olan gerginlik falan ama yine de iyiydi yazarın dili daha iyi bir yere evrilmis uzun cümleler okuyabildim en azından. Acaba en azından birkaç yaş daha büyük mü olsalardı diyorum sürekli en azından 20lerinin başlarında o zaman daha tatmin edici olabilirdi gibi geliyor çünkü sık sık daha sen 16 yaşındasın kanka diyesim geliyor neyse neyse daha fazla ayrıntı veremeyeceğim. Heh bir de kitabı kindledan okudum yine inanılmaz bir derecede okuma hızınızı etkiliyor çok iyi bir şey bir de ikinci el olarak tüm kitapları satın aldım kitapligimda bulunsun diye bu kadar sanırım bilgilendirme
İkinci kitap olduğu için muhtemelen ne desem spoiler olacak ama spoilersız anlatmaya çalışacağım. Birinci kitapta bazı emanetleri ve Elif'i arıyorduk. Buna da kaldığımız yerden devam ediyoruz djdj
Önce olumsuz eleştirilerimi söyleyeceğim;
Kitap çok uzun. Bu uzunluğu sağlayacak konular yok mu? Var tabi ki. Ama asıl sorun da bu. Konulara zemin sağlamak için süreç çok uzamış. Hani bazı sorunlar vardı ki ben bile daha mantıklı yaklaşırdım sjdldksk Yazarın yapmak istediği şeyi anlıyorum ve bazı noktalarda hoşuma da gitti. Sadece Yedililer'in sanatlarını kullanmadan bile sadece iletişim ile anlayabileceği yerler vardı. Bakın kazansınlar, Dünyaya hükmetsinler demiyorum. Sadece daha sağlam planlar yapılabilirdi. Ama yapılamadı maalesef shsjsjsjj Bunun sebeplerinden biri de karakterlerin birbirini asla dinlememesi ve anlatmaması. İlk 350-400 sayfada elle tutulur hiçbir gelişme kaydedemedik.
Peki bu ilk 350-400 sayfada hiçbir şey mi olmuyor? Hayır tabi ki. Geceliler'in kökenini, kurgudaki yerlerini, fantastik unsurları daha çok gördük. Bu yüzden okurken de sıkılmadım. Gayet akıcıydı. Merak unsuru vardı.O yüzden dediğim gibi asla sıkıcı değildi aksine akıcıydı. Sadece bu kadar uzun bir süreç (ilk kitabın ikinci yarısında başlayan olay 2. kitap bittiğinde anca çözüldü) okumamıza gerek var mıydı sorguladım açıkçası. Kitap kısaltılabilirdi bence. Bununla bağlantılı bir diğer sorunum da Geceliler. Geceliler'i daha çok gördüğüm için keyiflendim. Güzel açıklanmış ama ama işte ksmsks Bir noktada bu da fazla uzun verilmiş. Yani bu kadar detaylı gördüklerim günün sonunda pek bir işe yaramadı. Özellikle Doğan, Hilal mevzusu. Bilmiyorum bence çok gereksizdi jsskjsjs Komik bir sahne yazılmak istenmiş olabilir. Sarp'ın tepkileri zaman zaman eğlendirse de pek eğlenemedim. Karakterlerin
Reklam
Reklam