Yine bir aşk sarmalı içindeyiz ama bu kitabı dünya klasiği yapan yaşanılan aşkların gerçekliği. Okuyucuyu memnun etme çabasından uzak, mutlu sonu aramadan, nasıl olması gerekiyorsa öyle biten bir son. Aşk' ın karşılıklı olduğunu görmek çok zordur illaki biri diğerinden daha fazla sever veya biri çok sever diğeri hiç sevmez. Kahramanımız' da çok sevmenin bedelini canıyla ödüyor. Aaaa pardon spoiler verdim heheheh neyse bu konularda şanlı olan tarafın sevilen taraf olduğuna inanırım. Sevmek her zaman zordur, umarım hep sevilen tarafta yer alır ve seçme şansını elimizde tutarız .
(spoiler içeriyor)
sonunda kaçakçılık oyunu bitti. cidden o kadar karmaşıktı ki, okurken yavaşlamak zorunda kaldım ama oldukça heyecanlı ve sürükleyiciydi. bu seriyi sevme sebebim sanırım akiyama’nın hercule poirot’a benzemesi kesinlikle. mangayı okurken her sayfada agatha christie okuyormuşum gibi hissediyorum.
neyse, yokoya patladı. oyundan en yüksek parayı o alsa bile akiyama’nın zekasına dur diyemedi ehehehe. kuzey ülkesinden üç hain ile güney ülkesini tamamen kurtardı ve nao ile beraber borçları kendi üstüne alarak dördüncü oyunlara gitmek için müracaat ettiler tabi cilt sonunda nao’nun yaptığı blöf sayesinde parayı alıp çekilmek varken yokoya’da sıradaki rounda katıldı. ha bir de ikinci ciltten beri bizlerle olan trans ablamız var. nao’yu sürekli kekleyip duruyordu, biraz insafa gelmiş gibi hissettirdi artık yokoya’ya karşı bizimkilerin yanında olacak gibi duruyor bakalım. biraz garip ama alıştım artık kendisine.
İkinci kitap olduğu için muhtemelen ne desem spoiler olacak ama spoilersız anlatmaya çalışacağım. Birinci kitapta bazı emanetleri ve Elif'i arıyorduk. Buna da kaldığımız yerden devam ediyoruz djdj
Önce olumsuz eleştirilerimi söyleyeceğim;
Kitap çok uzun. Bu uzunluğu sağlayacak konular yok mu? Var tabi ki. Ama asıl sorun da bu. Konulara zemin sağlamak için süreç çok uzamış. Hani bazı sorunlar vardı ki ben bile daha mantıklı yaklaşırdım sjdldksk Yazarın yapmak istediği şeyi anlıyorum ve bazı noktalarda hoşuma da gitti. Sadece Yedililer'in sanatlarını kullanmadan bile sadece iletişim ile anlayabileceği yerler vardı. Bakın kazansınlar, Dünyaya hükmetsinler demiyorum. Sadece daha sağlam planlar yapılabilirdi. Ama yapılamadı maalesef shsjsjsjj Bunun sebeplerinden biri de karakterlerin birbirini asla dinlememesi ve anlatmaması. İlk 350-400 sayfada elle tutulur hiçbir gelişme kaydedemedik.
Peki bu ilk 350-400 sayfada hiçbir şey mi olmuyor? Hayır tabi ki. Geceliler'in kökenini, kurgudaki yerlerini, fantastik unsurları daha çok gördük. Bu yüzden okurken de sıkılmadım. Gayet akıcıydı. Merak unsuru vardı.O yüzden dediğim gibi asla sıkıcı değildi aksine akıcıydı. Sadece bu kadar uzun bir süreç (ilk kitabın ikinci yarısında başlayan olay 2. kitap bittiğinde anca çözüldü) okumamıza gerek var mıydı sorguladım açıkçası. Kitap kısaltılabilirdi bence. Bununla bağlantılı bir diğer sorunum da Geceliler. Geceliler'i daha çok gördüğüm için keyiflendim. Güzel açıklanmış ama ama işte ksmsks Bir noktada bu da fazla uzun verilmiş. Yani bu kadar detaylı gördüklerim günün sonunda pek bir işe yaramadı. Özellikle Doğan, Hilal mevzusu. Bilmiyorum bence çok gereksizdi jsskjsjs Komik bir sahne yazılmak istenmiş olabilir. Sarp'ın tepkileri zaman zaman eğlendirse de pek eğlenemedim. Karakterlerin
; 9/10
uzun bir aradan sonra ilk defa bir kitabın yorumunu yazmak için bu kadar heyecanlıyım. çünkü kitap inanılmaz iyiydi!
öncelikle beklentilerimi aşırının aşırısı üstünde karşıladığını söylemeliyim, çoğunluğun kitabı sevmediğini görünce benim bayılacağımı zaten biliyordum...
şimdi şöyle kitaba ne beklentisiyle başladığınız çok önemli.
benim gördüğüm editlerden sonra tek beklentim düşmanları okumaktı. aşk sonraki planda, iyi olan şeylere yer yok saf bir nefret bekliyordum ve öyle de oldu. bu kitap benim kalbimi kırdı daha doğrusu içindeki o kötücül saf nefret kalbimi kırdı ve bu işte beklediğim şeydi! ben romantik şeylerden ağlamaktan hoşlanmam romantik şeylere de çok ağlamam zaten ama kırıcı, rencide edici, kalp parçalayan ve gururumu inciten şeyleri okuyup hissedip ağlamak favorim. biraz hastalıklı bir düşünce gibi ama ne yapabilirim ki benim duygularım da böyle işliyor ehehehe.
bradshaw kalbimi öyle bir kırdı ki onu aşık olmamak imkansız gibi bir şeydi zaten en başından belliydi. gri karakter değil, siyah karakter değil ne bileyim bunun bir rengi yok bence bradshaw direkt kötü adam. ölüm makinesi. duygu yoksunu. kaba. nezaketten uzak. asla iki defa düşünmeyen bir adam.
o an siniri bozuksa ve istediği bir şey olmadıysa önüne çıkan her şeyi parçalara ayırır. nell'e de tam olarak bunu yaptı.
neyse ki bunny de kırılgan bir karakter değildi ki inanılmaz bir nefret öyküsü çıktı ortaya. dişe diş, kana kan. bones bir vurduysa bunny iki vurdu. bones kopardıysa bunny kırdı. bones deldiyse bunny deşti. muhteşemdi. elbette bones bu nefrette bir adım öndeydi ve bazı yaptığı şeylerde oturup ağladım, benim başıma gelse ben zaten bu duygu karmaşasıyla hayatta kalamazdım ama bunny bile etkilendi yani bazı olaylardan.
ve aslında okurken aşk sıfır gibiydi tamam bir çekim vardı ama
Dile getiremediğim çoğu şeyin kitaplaştırılmış hali...
Dile getiremediğim her şeyi her sayfasında haykırıyordu sanki Hamza. Dile getiremediğim, yazıya dökünce de kendimi açıklayamıyormuş gibi hissettiğim her şeyi...
O yüzden bu kadar uzun sürede bitirmiş olmama rağmen çok sevdiğim bir kitap oldu. Bu kadar uzun sürede bitirmemin nedeni de bu süre zarfında doğru düzgün kitabın başına oturamıyor olmamdı.
Neyse.
Kitabın içeriğinden kısaca bahsedecek olursam:
Yazar kendi döneminde ülkede olan sorunları bazen üstü kapalı bazen de direk dile getirerek bahsetmiş, ama o zamanın sorunları olmasına rağmen bence o sorunlar hiçbir zaman o zamanda yani geçmişte kalmamış hâlâ daha günümüzde de devam ettiğini düşünüyorum ben.
Modernizm, kapitalizm ve bunu gibi şeylerin topluma etkilerinden bahsetmiş yazar, toplumu nasıl değiştirdinden ve Müslümanlıktan nasıl uzaklaştırdığından... Ve bunu mizahi bir dille aktarmış. O yüzden bazı yerleri okurken resmen sırıtarak okumuş olabilirim, eheheheh.
Burada hepsini paylaşamadım ve ne zaman paylaşırım bilmiyorum ama o kadar çok yeri işaretledim ki kitapta anlatılmaz, yaşanır.
Bölümlerin sonundaki masalsı, hikayemsi yazılarda çok güzeldi. Yazarın sözlük kısmı diyeyim ben.
Kitapta yazar bize, okuyucuya birçok mesaj veriyordu alttan alta ve bazen de göndermeler yapıyor, bazen de üstü kapalı çok güzel bir şekilde eleştiriyordu. Anlayan anlar :) ama bazıları anlamayabilir ya da bilerek görmezden gelebilir :)
Bu kitap bazılarının düşüncelerine, algılarına ters olabilir ve kişi o yüzden kitabı hiç beğenmeyebilir hatta bazılarımız kitap için, ne anlatıyor ya bu? Da diyebilir ama anlayana ve bilene çok güzel dersler veriyordu yazar. O açıdan ben çok beğendim.
Ve bu yüzden de kitabı kendi düşüncelerimizi bir kalıp yargı gibi düşünerek okumak yerine yazarın bakış açısıyla ya da bahsettiği şeylerin tarafından
Diyarlarda bir başka macera daha...
Unutulmus Diyarlar evreninde bir başka macera daha...
Kitap klasik, düz, dümdüz bir fantastik kurgu kitabı. Fantastik bir kitap/seride olması gereken her öge var. Nihayetinde külliyattan ayrı bir kitap olarak düşünürsek, ortalama 5-6/10 bir kitap. Mutlaka okunmalı mı? Eh, merak eden, "evet okudum" demek isteyen okusun. Yoksa bir şey kaçıracağınız bir kitap değil. (sanırım, sanırım diyorum çünkü serinin kalan kitaplarını henüz okumadım)
Koskoca Drizzt Efsanesi ve bu seriden önce okumuş olduğumuz Unutulmuş Diyarlar kitapları düşünülürse evet 1K da aldığı puanı hakeden, ne eksik ne fazla, olması gerektiği kadar olmuş bir kitap. Ben 9 puan verdim tabi ki kitaba. Neden derseniz, ben su katılmamış bir fantastik kurgu aşığı manyağım o yüzden. ehehhee.
Ne diyorduk? Heh, bir başka macera daha;
Bu sefer kahramanlarımız, daha doğrusu maceranın öznesi, tanrılar.
Tanrılar, her ne yaptılarsa, bir nedenden dolayı gökyüzünden kovulur, dünya üzerinde insan görünümlü avatarlarıyla dolaşmaya başlar. Eh, böyle olunca tabi bu tanrılar inananlarından kendilerine, takipci, destekçi, hatta bazı tanrılar ordu toplamaya başlar.
Bazı tanrılar olan bitenin farkında ve kızgın, bazı tanrılar da olan bitenin sebebi ve intikam için yanıp tutuşmaktadır.
Büyük güç, tanrıları cezalandırmaktadır. Ve bu cezalandırma esnasında bazı tanrılar neredeyse acınacak hale düşmüştür. O kadar ki, insan şeklinde avatara bürünen tanrıların yemek yemesi, uyuması, dinlenmesi gerekmektedir. Aç kalmamak için neredeyse dilenciliğe başlayacaktırlar.
İyi tanrılar sebebi biliyor ve çözüm için insanlardan yardım almaya başlıyor.
Maceramız da burada başlıyor; iyi ve kötünün çarpıştığı, çözüme giden yolda türlü yoldaşlığın, aksiyonun yaşandığı, bir çok dost edinip, bir çoğunu yitirdiğimiz bir macera. Ve süprizlerle