İsmail
@eirene09
Kardeşlerimin düşmanı da dostu da değilim ama kim ne hak ediyorsa onu kazanacak benden. Ve kardeşlerimin sevgimi kazanmaları için sırf doğmuş olmaları yetmez, daha fazlasını yapmalılar. Sevgimi hiç kimseye sebepsiz yere vermem, her yoldan geçene sırf istediği diye sevgimi bahşedemem. Ben insanları sevgimle şereflendiririm. Şeref ise kazanılması gereken bir şeydir.
Reklam
Sahip olduğum serveti ne kimseye teslim edeceğim ne de kimseyle paylaşacağım. Ruhumun hazinesini bozuk para gibi harcanıp ruh fakirlerine sadaka olsun diye rüzgârın hakimiyetine terk etmeyeceğim. Kendi servetimi kendim koruyacağım: benim düşüncem, benim iradem, benim özgürlüğüm. Ve bunların içinde en önemlisi de hürriyetimdir. Kardeşlerime hiçbir şey borçlu değilim, onlardan da hiçbir şey istemiyorum. Kimseden benim için yaşamasını istemediğim gibi ben de hiç kimse için yaşamıyorum. Hiçbirinin ruhunda gözüm yok ve hiç kimse benim ruhuma hasetle bakamaz.
Ben de başkalarının hedefledikleri sonlara ulaşmak için kullanacakları bir vasıta değilim. Onların hizmetine sunulmuş bir araç değilim. Onların ihtiyaçlarını karşılayan bir hizmetkâr değilim. Yaralarını saran bandaj değilim. Sunaklarındaki kurban değilim.
Ben bir insanım. Bana ait olan bu mucize, benim sahip olduğum ve koruyacağım bir şey. Ben koruyacağım, ben kullanacağım ve önünde yalnız ben diz çökeceğim!
Bir başka çalışmada ise güneşli havalarda güneş gözlüğü takan insanların daha sakin bir ruh haline büründüğünü öğrendik. Hepimizin bildiği gibi güneşli bir günde açık havada bulunmak, refleks olarak kaşlarımızı çatmamıza neden olur. Bu refleks aslında gözümüze giren ışık miktarını azaltmaya yöneliktir. Fakat yüzümüzün şekline dikkat edersek çatılan kaşlarımız, kızgın olduğumuzdakine çok benzer bir yüz ifadesine bürünmesine neden olur. Yine aynı bedensel geri-bildirim mekanizması nedeniyle, göze gelen yoğun güneş ışığı, insanları daha sinirli yapıyor. Bunun önüne geçmenin en kolay yolu ise bir güneş gözlüğü kullanmak yahut diğer insanlarla bir mesele halledeceksek gölgelik bir yer bulmak.
Amigdala, korku duygumuzun yönetim yeridir ve aktif duruma geçtiğinde canlılar korku ve panik davranışları sergiler. Oksitosin, özellikle annelerde, beyindeki bu korku merkezinin faaliyetini geçici olarak engeller ve böylece annelerin, yavrularını korumak adına daha saldırgan ve daha korkusuz olmasını sağlar.
Reklam