Yaşamla hesabını kesin olarak kapatırken kendi insanlarını düşündükçe duygulanmıyor, en çok nefret ettiği kişileri aslında nasıl sevmiş olduğunu anlamaya başlıyordu.
Öğlenin ikisinde herkese uyku getiren ağır havada Remedios vardı, güllerin tatlı kokusunda Remedios, ışığa üşüşen pervanelerin gizinde Remedios, buğusu üstünde fırından yeni çıkmış ekmekte yine Remedios, yine Remedios, her zaman, her yerde Remedios vardı.
Saygısızlık etmek asla istemem ama hayatımda okuduğum en boş kitaptı, okumayı düşünüyorsanız bence okumayın yani hiçbir şey anlatmıyor, konu hiçbir yere varmıyor..İncelemeleri görünce şok oldum bu kadar boş bir konudan nasıl bu felsefi yorumları çıkarmışlar diye, yazar bile yazarken bunları düşünmemiştir bence :) Bana sorarsanız tamamen vakit kaybıydı ama tercih sizin.