Ece Sönmez
@ekimoykusu
57 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
İçinde bulunan isim benzerliklerinden dolayı zor okunduğu söylenen bu kitabı sürekli erteliyordum. Sonunda okudum Söylenilenin aksine isim benzerlikleri beni yormadı, kafamda oturduktan sonra soyağacına bakma gereksinimi bile duymadım. O kadar akıcı o kadar sürükleyiciydi ki.. Kitabın içinde kayboldum bambaşka bir dünyaya girdim. Okuduğum için mutluyum ama bittiği için içimde bir hüzün… erteleyen varsa daha fazla ertelemesin derim
Öykü türüyle pek aram yoktur. Olayın tam içine girecekken yarım kalma hissi beni rahatsız ettiği için, bir sonuca ulaştıramadığım için okumalarım arasında pek olmaz öykü kitapları. Ama bu türe karşı fikirlerimi değiştiren muazzam bir kitap okudum. Muhtelif Evhamlar Kitabı! Yazarın dili ve anlatımı mükemmel. Sonlarını asla tahmin edemediğim bu öyküler aynı zamanda birbirleriyle bağlantılı ve bu okumayı o kadar heyecanlı bir noktaya taşıyor ki tarif edemem. Olaylara kendinizi kaptırmış okuyorken bir bakmışsınız kitabın sonuna gelmişsiniz, zaten incecik bir kitap. Çok çok güzeldi. Yazarın kalemine, zekasına hayran kaldım. Daha çok yazsın, daha çok okuyalım.
Gogol'ün öykülerinden oluşan Bir Delinin Anı Defteri benim kendisi ile tanışma kitabım oldu. Kitap Neva Bulvarı, Burun, Portre, Palto, Bir Delinin Anı Defteri ve Fayton olmak üzere 6 öyküden oluşuyor. Benim aralarından en çok beğendiğim Burun ve Palto öyküsü oldu. Özellikle Burun öyküsünde yazarın hayal gücüne hayran kaldım, kurgusu gerçekten mükemmeldi. Palto öyküsü ise aslında çok basit bir konuya sahip. Parasını ucu ucuna yetiren bir memurun eski paltosunun kullanılamaz hale gelmesiyle yeni bir paltoya sahip olmasını konu ediniyor. İşte konusu bu kadar basit ama bunun öncesi ve sonrası var, süprizleri bozmamak adına detaylarına girmeyeceğim. Sadece Palto öyküsünün beni çok hüzünlendirdiğini belirtmek isterim. Portre ise bana daha önceden başka bir yazardan okumuşum hissi uyandıran bir öykü oldu. Kitaba genel olarak baktığımızda birkaç öyküde ortak yerler var. Alt-üst ilişkileri, Rusların memur yaşamları gibi gibi... Hangi öyküsü olursa olsun toplum düzenini iğnelemeyi es geçmemiş yazar. Yazarı ile tanışma kitabı olarak doğru bir tercihte bulunduğumu düşünüyorum.
Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve FaytonNikolay Gogol · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202538,5bin okunma
Yeraltından Notlar'dan sonra Suç ve Ceza ile devam ediyorum Dostoyevski yolculuğuma. Daha önceden de okumaya çalışmıştım ancak kitabın içerisine bir türlü girememiştim. O zaman hazır değilmişim ve iyi ki bu zamana kalmış. Bıraktığı etkilerle, hissettirdiği duygularla müthiş bir yer edindi Suç ve Ceza bende... Betimlemeler o kadar güzeldi ki, bütün kitap boyunca romanın içindeydim.. Bir haftalık Suç ve Ceza yolculuğumda Raskolnikov’un her anında yanıbaşındaydım.
Suç ve Ceza birçok türü içinde barındıran muhteşem bir eser. Spoiler vermek istemediğim için çok fazla detaylandırmayacağım. Ama okumayanlar için konusunu kısacık özet geçecek olursam; insanlara iyilik etmek için tefeci bir kadını öldürüp paralarını alan Raskolnikov'un kendi iç hesaplaşmasını okuyoruz. İçten içe suçlu olduğunu bilmesine rağmen yaptığı hesaplarla kendini haklı çıkarmaya çalışan, değişik ruh halleri ile boğuşan, vicdanını bir türlü susturamayan, çelişkili bir tip Raskolnikov. Ana karakter Raskolnikov olsa da diğer karakterler de çok güzel bir gerçeklikle anlatılmış. 700 sayfa olması gözünüzü asla korkutmasın, olay örgüsüne kapılıp bir çırpıda bitireceğinizden hiç kuşkum yok.
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2021 1. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 01 Ocak 2021 22:23
SPOİLER!!
Yazarının şahit olduğu, gerçekten yaşanmış bir cinayetin kitabı Kırmızı Pazartesi. Sonunun nasıl biteceği taa en başından belli. Hatta kitabın kapağı o kadar çok içeriğini açıklıyor ki, böyle bir kapağa gerek varmıydı bilmiyorum. Ama buna rağmen kitap kendini okutturuyor. Tüm olacakları tahmin etmenize, sonunun nasıl biteceğini bilmenize rağmen bu kitap kendini okutturuyor. Bu da yazarın kurgusunun ve anlatımının ustalığından kaynaklı. Sonunun nasıl biteceğini bilmeme rağmen bir türlü kabullenemedim bu sonu. Karşıma çıkan her karaktere lütfen sen engel ol demekten alamadım kendimi. Ama ne yazık ki kimse engel olmadı. Göz göre göre ölümüne yürüdü Santiago Nasar.. Gerçekten suçlu mu değil mi, iftira mı yoksa doğru mu sorgulamadan hayatı elinden alındı. Aslında katillerde bu cinayeti işlemeyi o kadar geciktirdiler ki, sanırım derinden hissettikleri vicdanlarıydı bunu geciktiren. Ama toplumun beklentileri, namuslarını temizleyince suçsuz sayılacaklarını düşünmeleri gibi nedenler vicdanlarını susturdu. Peki Santiago Nasar'ı öldüren sadece bu kardeşler miydi, tabiki hayır. Öldürüleceğini bile bile sessiz kalan bütün kasaba halkı bu cinayete ortak oldu.
