Dila
@ekinkargasi
“i live in two worlds. one is a world of books.”
44 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
okumaya zaman bulamadığım, kargaşalı bir döneminde olduğum zamanlar hep gittiğim bir kafe hissiyatı oluşturuyor murakami’nin kitapları bende. öyle zamanlarda okuyorum ki kitapları, atmosferi beni iyileştiriyor. karanlıktan sonra’yı okumak da tüm bu saydıklarımdan farksızdı.
kitap, murakami’nin olağanüstü kurgularından biri yine. japonya’nın gecelerine gidiyoruz. iki kız kardeş, biri güzel ve alımlı fakat iki aydır sürekli uyuyor, bir diğeri gecenin karanlığında bir çocukla tanışıyor ve bir şeyler oluyor. olayların birbirleriyle bağlantısı, karakterlerin hayatlarının öylece bir kısmı ve hatta anlam veremediğimiz, çözümlemesini yapamadığımız kararları olduğu için yazarın kitaplarında, murakami’nin doldurmadığı boşlukları biz dolduruyoruz zihnimizde. yine sonunun uçuk olması da onun kalemini kendine özgü kılan bir durum.
kitabın yalnız geceyi işlemesi ve okurken hissettirdiği tema, karakterlerin genç olması gibi özellikler diğer kitaplarından ayırmış kitabı ki bu da bence yazara başlamak için uygun bir kitap olduğunu gösteriyor çünkü içine girmesi çok kolay.
çok sevdim. <3
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Victoria Schwab ile tanışma kitabım olan Vahşi’yi alırken konusuna bile bakmadan, öylesine almıştım. Okurken yazardan beklentilerim çok fazlaydı ve bunların hepsini karşılayamasa da kurgusuyla, akıcılığıyla yazara devam etmeye karar verdim.
kitap, DÜ -doğaüstü-denilen ölüme yakın deneyim yaşayan insanların bir kısmında meydana gelen bir süper güç, fakat Eli için bir lanet. Üniversiteden arkadaş olan Victor ve Eli, tez projelerinde DÜ’leri incelemek isterler, bu proje sırasında öğrendikleri şeyler doğrultusunda ikisi de birer DÜ oluverir. Güçleri birbirinin tam tersi olan ve Eli’a kalırsa kendi gücü hariç diğer tüm güçlerin ortadan kaldırılması gerektiğini düşünen ikili arasında anlaşmazlıklar çıkar ve yolları bir daha dost olamayacakları şekilde ayrılır.
Şuraya kadar yazdığım olay örgüsü kitabın yalnızca geçmişi anlattığı kısımdı, yazarın yazım tekniğini beğendim bu yüzden. Bir bölüm geçmişteyiz, gelecekteyiz, şimdideyiz. Flashback tekniğini hep çok sevmişimdir bence ve yazarın yarattığı evrene hiç ters düşmemiş. Asıl konumuzun başladığı yer ise on yıl sonrası, yani şimdi. Victor hapishaneye girip çıkmış, hatta orada bir arkadaş bile edinmiştir. Mitchell Turner. Ki kalpler kendisine çok güzel bir karakter bence, yazarın en derinlikli yazdığı karakter diyebilirim. İkili sokağın ortasında vurulmuş 13 yaşında bir kız çocuğunu bulurlar, Sydney’i. Her şey tekrar karışır ve bu sefer Victor Eli’ı bulmaya kararlıdır.
Konusu cidden bu kadar güzel olan bir kitabı, karakter derinliğini neredeyse sıfır yaparak ilerletmiş yazar. Karakterler yalnız bir özelliği üzerinden aktarılmış çoğu zaman. Victor ve çetesini yine de çok sevdim, çok eğlenceli çok güzel anlatmış onları yazar ama bilemiyorum serinin diğer kitaplarını okumadan da kesin konuşmak istemiyorum ama karakterler daha
uzun zamandır ingiliz edebiyatı klasiği okumak istiyordum fakat elimdeki tüm içerikleri tüketmiştim ki sonunda charlotte ve emily bronte’nin küçük kız kardeşi anne bronte’nin bu eserinin çevrildiğini gördüm ve görür görmez kitabı edindim. okumaya başladığım ilk sayfadan itibaren yazarın kız kardeşleriyle aynı alt metni içeren bir şeyler hazırladığını anladım fakat direkt olarak bir benzerlik göremedim, sebebini ilerleyen satırlarda yazacağım. öncelikle kitap bir erkek karakterin ağzıyla anlatılıyor başta fakat bir kadın karakterin öyküsü anlatılıyor. bu beni yazarın bilerek mi böyle bir yazım şeklini tercih ettiği hakkında düşündürdü ama kitabın ilerleyen sayfalarında kadın karakterimizin ağzından da olayları okuduk ki bu beni çok sevindirdi. ingilterinin pastoral öyküleri gibi başlayan romanda helen karakterinin ilk evliliğinde aldığı yaraların ardından babasından armağan kalan eve yerleşmesi ve buradaki insanlarla tanışması anlatılıyor başta ve karakterin geçmişini, geleceğini detaylarıyla öğreniyoruz zaman geçtikçe.
diğer kardeşlerinden ayrılan noktası bence kitabın tamamen feminist bir görüşü, çok daha açık ve belli sözlerle yansıtmasıydı. aynı zamanda helen karakterinin dine olan bağlılığından da çok söz edilmiş ki bu da yazarı kardeşlerinden ayıran bir nokta diye düşünüyorum. bunun dışında kitap içerisinde yazarın verdiği mesajla çeliştiği, daha doğrusu karakterlerinin duruşlarıyla çeliştiğini düşündüğüm yerler oldu ama bunu da bir şekilde görmezden geldiğimde kitap cidden okuması keyifli, akıcı bir kitaptı ingiliz klasiklerini seven herkesin de seveceğini düşünüyorum.
Değersiz Bir Hayat
değersiz bir hayat, uzun zamandır okuduğum en ağır şeydi. yalnız fiziken değil, içinde bağırdıklarıyla taşıyordu bu ağırlığı. kitabı ağlatmakta bir usta olduğunu duyup aldım, daha önce hiçbir kitapta ağlamadım ve bunda ağlamak istiyordum cidden ve kitabın ortalarında bu hissi yaşadım gerçekten. beklentiniz ağlamak ve boğucu bir dramın içine girmek değilse bu kitap sizi dramasıyla biraz sıkabilir, objektif olarak bunu söylemek isterim.
konusu en sığ haliyle üniversiteli dört arkadaşın onların ellili yaşlarının sonuna kadar olan süreçlerini kapsıyor. içlerinden jude karakteri, travmalarıyla ön planda oluyor tabii ki. kitap içinde cinsel istismar, şiddet, taciz, kendine zarar verme ve fiziksel problemler gibi bir sürü konunun ağırlığını taşıyor kitap. ağırlıktan kastım buydu. çok travmatik geçmişlerin yanında karakterlerin iş hayatı - jb ile sanat, willem ile tiyatro, malcolm ile mimarlık, jude ile hukuk- ve karakterlerin kendi içindeki duygusal bağları ilerletiyor kitabı.
willem ve jude ikilisine olan sevgimi nasıl anlatsam bilmiyorum. right person with the right place sözünün birebir örnekleriydi bu ikili. en azından jude için, willem ona öyle iyi geldi ki… birbirlerine olan dostluktan büyüyen aşkı somut şekilde elimde tutabilirim şimdi. o kadar gerçekti. jude karakteri beni bir ipin üzerinde yürüdüğümü hissettirdi, sürekli düşeyazdım, düşmek istedim ama hiç düşemedim ve hiç de ileri gidemedim sanki. acıları öyle derindi ki en sevdiği bile düzeltemedi belki ama onları görünmez kıldı. oysa harold, andy, willem gibi insanlar onun hayatına çocukken girseydi görüp görebileceğimiz en mutlu oğlan da olabilirdi. çünkü ne kadar büyürse büyüsün o hep luke birader’in gölgesiyle yaşadı zihninde, çok ağırdı bu.
bunda da yazarın yazım tekniğinin payı büyük. bölümlerin arasına
yılan ve güvercin// #kitapyorumu
•
“nereye gidersen ben de oraya gideceğim. neredee kalırsan ben de orada kalacağım.”
•
selamlarrr, uzun zamandır fantastik okumayan bünyemin uzun zaman sonra gördüğü ilk fantastik kitap olan yılan ve güvercin, tam olarak beklentimi karşılayan bir kitaptı. kitaba başlarken witch and the witch hunter okuyacağımı biliyordum ki bu bana matthias ve nina’yı anımsattı deli gibi ama söylemeliyim ki sonu beni epey şaşırttı.
- [ ] cadılığını gizleyerek hırsızlık yapan bir cadı; lou, bir gün cadı avcısı -chassuer- olarak bilinen devletin üst teşkilatından biri olan reid ile bir anlaşmazlık sonucu tanışır ve başpiskoposun bir cezası olarak evlenmek durumunda kalırlar. ENEMİES TO LOVERS!!! her şeyden önce matthias ve nina’ya benzer olan tek kısım av ve avcı kısmı değildi bence. karakterler özellikleri olarak da matthias ve nina’ya benziyordu -sonları benzemesin- tabii ki cadı kimliğini bilmeyen “kocasıyla” epey sorunlar yaşar.
- [ ] bana bu gibi yönlerden güzel gelse de fantastik dünyasının tam oturduğunu düşünmüyorum. gotik bir havası var, cadılar var hangi cadıda hangi güç var biliyoruz ama en azından ilk kitap için bu güçlerin temelini bilmiyoruz. amaçlarını bilmiyoruz bu yüzden bana bazı büyü sahneleri yetersiz geldi. onun dışında ilk 100 sayfa kitabın mihenk taşı bence. biraz sıkıyor ama orayı tam olarak oturtmazsanız kafanızda hikayede hep bir boşluk kalıyor. ben o kısımlarda dikkatli okuyamadığımdan bir iki kez geriye dönmem gerekti ama ilk 100 sayfadan sonra kitap oldukça açılıyor ben de kısa bir sürede bitirdim bu yüzden. genel olarak güzel bir kitaptı ama serinin devamını okumadan sırt sonundaki twisti sevdim diye puanımı yükseltmek istemedim çünkü çift de tatlıydı ama yeni veya farklı değillerdi, sanki her sene çıkan bir yaz
