“Düşlerimin neler olduğunu, bunların beni nasıl avuttuğunu şu anda söylemek çok zor ama bu zamanı bütünüyle düşlerime ayırmıştım ve onlarla yaşıyordum.”
“Bezginliklerle ve pişmanlıklarla doluydum. İçim bunalıyor, fakat bu duyguyu çok geçmeden kendimden uzaklaştırıyordum. Yavaş yavaş bunlara da alışıyor gibiydim, uysallaşıyor ve bile bile her şeye katlanıyordum.”
“Ne yaşadıysanız yüzünüze yansır. İnsanın yüzü bir kitap gibi okunabilir. İfadeniz bomboşsa da hiçbir şey yaşamadığınız fark edilir. Bundan kaçının, monotonluktan uzaklaşın. Yüzünüz ifadesiz kalmasın.”