Ne zaman fırsat verilse, annesinin memesine özgürlüğe sarılır gibi sarılıyordu. Hayat böyledir, tam da bizi hapseden nesnelere faydasız bir şekilde sarılırız.
Fakat mutluluk ve neşe insanı nasıl güzelleştiriyor! Yürek sevgiyle nasıl da kaynıyor! Sanki kendi yüreğini alıp bir başkasının yüreğine dökmek istiyorsun, herkesin neşelenmesini, herkesin gülmesini istiyorsun. Mutluluk nasıl da bulaşıcı!