Ela Acılıoğlu
@elaacil_4
13 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
*SPOILER İÇERİRRRR!”
Merhabalarr, kitabı bitirir bitirmez uygulamaya girip deli gibi incelemelere bakmaya başladım, kendimi de kitap hakkında bir şeyler yazma konusunda durduramadım..
Hiçbir zaman karşılaştırma yapmayı becerememiş ve sevmemişimdir ancak bunu rahatlıkla söyleyebilirim ki uzun zaman içerisinde okuduğum kurgu açısından beni en çok içine hapseden ve sürükleyen kitaptı..
Sezin abla benim uzun süredir takip ettiğim , bir abla, çok yakın bir arkadaş ve bazen gerçekten bir danışan olarak gördüğüm bir youtuber…kendisini inanılmaz seviyorum , ona duyduğum bu bağ kitabın manevi değerini zaten en başından zirveye çıkarmıştı.. Ancak gönlünüz rahat olsun, yorumlarımı objektif yapacağımm
Kitabın hem didaktik hem de duygusal yönden dinamik bir kurgusu var..taraf taraf ikisinin de ağır bastığı olabiliyor. İkiz kardeşi Deren’in kaybından sonra mental ve fiziksel açıdan çok ciddi sorunlar yaşayan Poyraz ailesi.. Leyla da Deren’in ikizi, babası alkolik ve annesi bipolar, kendisi de intihara eğilimli. Leyla’nın Müphem adı verilen iş yeriyle tanışmasıyla olaylarımız başlıyor..
(Burdan itibaren spoi vereceğimm)
Öncelikle Leyla’nın annesinin ve babasının yaşadıkları inanılmaz etkiledi beni. Leyla ile annesi arasındaki o ilişki bana biraz Kafka ve babasını anımsattı sanki, dönüşüm ve babaya mektup kitaplarını göz önünde bulundurursam.. Bazı yerleri anne ve babanın ağzından okumak çok güzel olurdu açıkçası, ama belki de tadındaydı ailevi detaylar:) Annesinin yaşadığı ağır hastalıktan sonra Leyla’yı tanıyamaması, babasının ölümcül derecede alkolik olması tüyler ürperticiydi..
Atlas ve Leyla’nın sahnelerini okurken inanılmaz gerildim, çoğu zaman kitabı elimden anlık olarak bıraktım..İçimdeki merak duygusu beni hem okumaya teşvik ediyor hem de aralarındaki ilişkiyi irdeleyebilme fırsatına sahip
Reklam
Simyacı Kitap Yorumu
merhabalarr simyacı hakkında konuşmak istedim:)
Öncelikle bu kitabı uzunn zamandır çok duyuyordum ve uzun süredir de elimdeydi, ancak kitap okuyamadığım bir dönemde elime aldığımdan ilk başta her ne kadar akıcı gelse de bitiremeyip yarım bırakmıştım. Sınav haftamın olduğu zaman da tekrar başlayıp bitirmeye karar verdim, iyi ki de öyle yapmışım:)
Kitabın özellikle öz sevgi, öz saygı ve öz güven konularında çok güzel bir farkındalık aşıladığını düşünüyorum, insana kendisini kesinlikle değerli hissettiriyor. Özellikle insanın en kıymetli hazinesinin yüreği olması ve yüreğime ulaşırkenki süreçte kazandıklarının varış anından da unutulmaz olduğunu anlatması gerçekten çok çok hoşuma gitti:) Fatima ve Santiago arasında geçen diyalogları da çok beğendim, tabii ki daha fazla olabilirdi bence ancak bu da tadında bırakılmış ve hoş olmuş bence.. Bazı yerlerde olayların içindeki atmosfere giremesem de, kopukluklar yaşadığımı hissetsem de bunun yazardan ziyade benim okuduğum zamanki zihin yorgunluğumdan olduğunu düşünüyorum.
Alınıp okunmaya değer bir kitap bence, yakın zamanda Veronika Ölmek İstiyor’u da okumayı düşünüyorum
Ya sonunu dahi göremediğin çukurun sende hissettirdiklerinin sonsuzluğu, çukurdan çok daha önce seni içine çekerse? Senaryolar, gerçeğe dönüşmeseler dahi kaderden daha çok acıtabilir mi insanın canını..?
Sana, beni hiç tanımamış olan sana...
sevgilim,
gerçekliğimin kahramanı olmadın belki evet, ancak iç dünyamın ve ruhumun en cesur kurtarıcısıydın.
Şu an sana söylediklerim, yazdıklarım senin için ne anlama geliyor, bilmiyorum; ancak eminim ki bu bir veda değil.
Çünkü sevgilim, veda için çift taraflı yaşanmışlıklar, ve gidenin arkasından bakacak bir kalan gerekir.
Kalan gidenin varlığından haberdar değilse o bir veda değil, tek kişilik bir çaresizliğin dışavurumudur…
Benim sana edebileceğim bir veda bile yok, ancak biliyorum ki elimde böyle bir fırsat olsaydı bile bunu asla harcamazdım, harcayamazdım…
Sensiz yaşamanın manası bir kuş tüyü kadar hafifse, senin için yaşamanın düşüncesi bir kuşun özgürlüğünden daha kudretliydi..
Ancak artık o zavallı kuşu zihnim kafese kıstırmış,
Ben de kendi özgürlüğümü ona vermek istiyorum..
Bırak sevgilim, kuşlar özgürce dalgalansın gökyüzünde..
fedakar güneş yine aydınlatsın ay ışığını
ve güzel yüzüyle tebessüm etsin yeni sabahlara
zaten sen yeni günlere her uyandığında
zihnimdeki kuş usulca kanatlarını çırpacak,
ben de solmamış ruhumun kalıntılarıyla tekrardan sana bakacağım…
-öyküdeki bilinmeyen kadının ağzından yazmak istedimm, iyi okumalar:))-
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
Kürk Mantolu Madonna:)
merhabalarr, Raif Efendi’nin ağzından yazdığım birkaç cümlemi paylaşmak istiyorum; eğer kitaptaki karakterlerin genel psikolojileri hakkında ön bilginiz olsun istemiyorsanız geçebilirsiniz, keyifli okumalar:)
1)Maria, Kürk Mantolu Madonna’m…
Düşlerimin kandırıcılığı mıydı beni bu kadar çekingen yapan,
Yoksa hakikatin dogmatikliği miydi beni bu koskoca dünyada ufacık bırakan…?
2)Ah, Maria’m..
Hiç öngöremediğim bir anda önüme çıkan, yaşamın bana verdiği ilk ve belki de son hediye olan varlığını daha yeni yeni benimserken, tam olarak doyup tatmin olduğumu gönlüme yeni yeni idrak ettirmeye çalışırken; sensizliği, yokluğunu bu kadar keskin, somut ve diri bir şekilde bütün hücrelerimde iliklerime kadar yaşamak…ne kadar adaletsizce, aptalca ve mantık sınırlarının ne kadar da dışında geliyordu bana..
3)Bilmiyorum ki, zihnimin bile bana acımadığı şu dünyada, bir gün gelir miydi de ,tekrar başlayabilir miydik..Her şeye yeni başlamış kadar toy, ancak birikmiş anıların fazlalığından bir o kadar da tecrübeli…
Yemin ederim sana, bilincimde belki hiç kalmamış ama; gönlümde birikim yapan o kadar çok umudum var ki…
Eğer olacaksa her aşkın bir sonu, aramızdaki ilişki aşk olmasın,
Boş mu versek ilişkimize ad seçmeyi Maria’m, hiçbir kelime bizi tasvir edebilecek kadar güçlü bir dayanağa sahip olmasın; iki kişinin bildiği şey sır kalmasın..
En dipteyken ya da en uçtayken, mutluluğumu iliklerime kadar hissederken yahut hüznün kölesi olmuşken,
Düşleriyle yaşayan bir çocuk kadar saf ve temiz, hayatımın kumarını oynayacak kadar haylazken,
Her halimde, her anımda seninle olayım…
Yaşamdan tek bir dileğim olsun ki ; dilemenin de ötesini yaşatabileceğim bir evrende takrar, tekrar seveyim seni, nolursun…