Şadiye Peker
@elamra_
Hayır anlamalısın. Kuş değil, uçmak olmalıydım ben.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir uyanışın çağrısına gelen ayetler yığını doldurup duruyor defterlerimi.
Bir Yusuf'sun, ey kalbim.
Sen bir Zekeriyya.
Ben bir Yahya.
Zulümlere susan Rabbin ezeline ve ebedine giden yollara tuttum, okuduğum tüm kitapları.
Tüm yolculuklarımın en zifiri katresinden dökülüp durur adın.
Onulmaz bir bestenin umulmaz sokaklarına çıkaracağım yollarımı.
Yaşama değen bütün felaketlerin altında kalan umutsuz bir saksının kahverengi toprağına değ, taşıdığın en günah yerinle.
Ben İsa'yim. Çarmıha sen geril.
Yürüt zincirli ayaklarını en şerit yerinde Gazze'nin,en kimlik yerinde Mezopotamya'nın.
İçimin düştüğü yerlere basılmış ayak izleri dünya çocuklarının.
Yangınlar içinde dönüp dur,temizlen ey kalbim.
Sudan sana fayda yok,bildim.
Bir sesin yankısı gibiydi dört tarafına ayetler dizdiğin kitapların, Tanrım.
Ellerime dokunmaktan korktuğum vakitlerde duydum.
Göğsümde susan aşk,senin değil.
Kelamını dizdiğin defterlere eklendi kalbim.
Bağrıma incir ağaçları diken bir Rabia eli var.
Ellerime nergisler,yaseminler demeti..
Ne zaman sana dokunsam, Rabbim.
Kendini geri çekiyor ellerin.
Bilmem...
Ben bunca sustuklarının neresindenim?
-elamra
Her gidişte bir boşluğum ben.
Her gelişte biraz daha yabancı.
'Keşke gölgesine razı bir fesleğen olsaydım.'
Gölgesinde dinlenilen bir Esvet.
Zamansız bir akşam vakti açan çiçek.
Bir şiirin mısralarında kaybolan bir his olurdum belki..
Farkında olmadan yazdığım bu şiirin yollarında.
Kalbimden yoluna akan bir sel olsun isterdim.
Yazıyorum. En kalbinden vurarak şiirin.
Ellerini ellerime nasır yaparak.
Gelip giden ruhumdur bu benim.
Yollarına revan olarak..
-elamra
Bu bir yanılsama.
Bir yangının serine sarılıp durma.
Uykulu düşlerden gelen sonsuz bahçeler yığını kalbim.
Tırnaklarımın özverisine adadım tümünü aşklarımın.
Sarı bir can çırpınıp durur kelimelerimin üstünde.
Uzunca bir el doldurur duvarlarını çığlıklarının.
Basit bir yapboz eli değiyor göğsümün içinden sesine.
Bilmem..Nasıl sever bir daha insan?
Nasıl da yazılıp durur bir şiirin mısraları?
Konuşarak susan bir kalbin gemisine yaslanırmış Nuh.
Koltukların en arka nezaketine sakladım uçup duran canını.
Üzerimde sevdamsı bir ıslaklıkla dönüp duruyorum ellerinde.
Ellerim..ellerin..bir nar çiçeği kavgası gibi.
Sen bir yanım,ben bir yarım.
Bir su içimine kır kalbini,burası benim yangınım.
Bir Mesih eli bu,bedenimde duran.
Çekip çıkar beni koynuna girdiğim şarkılardan.
-elamra
Durgun bir vaktin, durgun birçok vaktin kalabalığına serilen bu yalın şiir sayfasına merhaba!
Ne yöne gideceğini bilmeyen, elleri ceplerinde.
Nereye akacağını bilmeyen,bulaşık,yığınık mürekkep kalıntısı bütün bu çizgiler.
Sözün mevsimine sığamamış,korkak bir mahzunluğu giyinmiş gibi gece.
Umutlu bir şairin yanan ışıklı toprağı tüm bu hengame.
Filizlenip duran koca bir oyuğu var kalbimin.
Çırılçıplak oraya doğru gidiyor tüm alem.
Taşları dökülen bomboş bir dağ olmaya aşinayım.
Bütün sevdaları terk ettim de kimsesizlikte durdu saçlarım.
Bir şâfinin şifasini diler bütün ayak uçları.
Bir şâfinin şifası dillenir bir yaşamak boyu.
Bütün vakitler küflü,bütün vakitsizlikler kusurlu.
Bir dolu kabahat sardı tırnaklarımın en gece yerini.
Yok sandığım tüm gerçekliği giyindi yanaklarım..
Evler,yollar,duvarların dili.
Allah.
Korumadığı bütün ağlayan ellerin şahidi.
Beklemek.Uzun.
Beklemek.Serin.
Bir kadar,bir keder kadar elim.
-elamra