Sekizinci gün, çocuğu sünnet etme zamanı gelince, kendisine İsa adı verildi.
Bu, O'nun ana rahmine düşmesinden önce meleğin O'na vermiş olduğu isimdi.
(Luka 2:21)
Bütün halk vaftiz olduktan sonra İsa da vaftiz oldu. İsa dua ederken gök açıldı ve Kutsal
Ruh, bedensel bir görünüm alarak güvercin biçiminde O'nun üzerine indi.
Gökten gelen bir ses de, «Sen benim sevgili Oğlumsun, senden hoşnudum» dedi.
(Luka 4:21-22)
Güneş batarken herkes, çeşitli hastalıklara tutulmuş olan yakınlarını İsa'ya getirdi. O da her birinin üzerine ellerini koyarak onları iyileştirdi.
Birçoğunun içinden de cinler, «Sen
Tanrı'nın Oğlusun!» diye bağırarak çıkıyordu. Ne var ki, İsa onları azarladı, konuşmalarına izin vermedi. Çünkü kendisinin Mesih olduğunu biliyorlardı.
(Luka 4:40-41)
Havrada cine tutsak, içinde kötü ruh
olan bir adam vardı. Adam yüksek sesle, «Ey Nasıralı İsa, bırak bizi! Bizden ne
istiyorsun?» diye bağırdı. «Bizi mahvetmeye mi geldin? Senin kim olduğunu biliyorum,
Tanrı'nın Kutsalısın sen!»
İsa, «Sus, çık o adamdan!» diyerek cini azarladı. Cin,herkesin önünde adamı yere yıktıktan sonra, ona hiç zarar vermeden içinden çıktı.
(Luka 4:33-35)
Yemin olsun nefes nefese koşanlara;
Sonra çakarak kıvılcım saçanlara;
Sabahleyin ansızın baskın yapanlara;
Derken o sırada tozu dumana katanlara; Peşinden orada bir topluluğun ta ortasına dalanlara! (Adiyat 1-5)