Aslında kitap hakkında inceleme yapma amacım yoktu lakin bu kadar ıssız olması pek içime sinmedi ve bir şeyler yazabilirim diye düşündüm.Yazarı çoğumuz biliyoruz zaten onun için yazarın yaşamına çok
Üniversitelerimizdeki bilim insanlarının kendi açımdan en küçük calışmalarını bile takdir etmekteyim.
Ancak kendilerini yeterli görmemeleri gerektiğinide düşünmekteyim.
Maalesef bizim ülkemizde öyle bir kısır döngü oluşuyor ki, tarafların rolleri ve tavırları değiştiğinden bir arpa yol alamıyoruz.
Eleştirinin kendi içinden geldiği kurumlar değişmekte ve gelişmektedir.
Ne yazık ki dışarıdan gelen eleştirilere
-insaflı bile olsa- öyle bir alınganlık ile cevap veriliyor ki herhalde şu anki mevcut durumumuzun cevabı da olmuş oluyor.
23 Eylül 2018
Yaşar Kemal'den nihayet bir kitap okuyabildim. İsmine sonuna kadar anlam veremesem de sonunda o teneke kulaklarımda çın çın ederken, mevzu bahis anlamına kavuştu.
Çukurova, pamuk
Takip ettiğim bir arkadaşımızın incelemeyi paylaşması ile gördüm.
Teneke kitabı hep ilgimi çekmistir.
Ancak çok yoğun bir şekilde umutsuzluk ve mutsuzluk girdabına düşmüş olmanız beni üzdü.
Yaşar Kemal varsa umut vardır.
Naçizane tavsiyem üzerinizdeki karabulutları dağıtın bir an önce.
Ülkemizin herzamankinden daha fazla yarınlara umutla bakan "gençlere" ihtiyacı var.
EVREN, İLK BAKIŞTA DÜŞÜNEBİLECEĞİNDEN ÇOK DAHA ZENGİN VE ÇOK DAHA EKSİKSİZ.
Türkiye ne garip bir ülke değil mi? Genel anlamda sorgulamaktan, düşünmekten, kritik yapmaktan kendimizi soyutlamışızdır.
Siz hiç kahveye gittiniz mi ? Ben gittim, hem de çok gittim. Lisedeyken gittim, üniversitedeyken gittim, üniversiteden mezun olunca gittim. Şimdi gider miyim gitmem. Yahu şehirde kahveye mi gidilir,