Sokrates
@elektron
13 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bütün bunlara rağmen, bu ıssız adanın kimsesiz sakini , mağazasının içinden dışarıya doğru başını uzattığı vakit hiç sönmeyen bir liman fenerinin yeşil ve kızıl ışığını görüyor. Bu benim ümidimin ışığıdır. Benim ümidim...
Yağını nereden alıyor? Fitilini kimler tazeleyip yakıyor? Bilmem, bilmem...
Fakat, bu umut benim tek gıdamdir.
Bu umut benim yaşama gücümün en son parıltısıdır. O söndüğü gün...
İşte, bunu tasavvur edemiyorum.
Reklam
Yazıklar olsun , seni sevmesini bilmeyenlere; ey , gamlı ülke! ...
Seni sevip , senin sessiz dramın içinde gömülüp gitmekten korku çekenlere! ...
Taşın, toprağın ne bitmez bir sabır ve mukavemet hazinesidir! İnsan, senin göğsünde ya destanı bir kahramanlığa erer ya da ilahi mizaçli velilerin feragat ve mahviyet derecesine varır.
Geceleri sabahlara kadar okumayayim da ne yapayım?
Ben ,el ayak çekildikten sonra odamın kapısını sürmeleyip kitaplarımla baş başa kalmak hazin sergüzeştini ve yaşadığım anın ağır sıkıntısını unuttuğum tek saattir.
O vakit , bu çıplak ve yalçın oda , gerçek dünyadan sağa geniş, daha ferahlı bir alemin munis, sevimli ve her biri sihir ve füsunla yoğrulmuş mahlukları ile dolmağa başlar.
....biliyordum ki , insan hayvanların en kötüsü, en bayağısı ve en az sevimli olanıdır.
(Hayvanların ) ... sadelikleri, samimiyetleri, içgüdülerindeki doğruluk ve isabet, bütün kusurlarını unutturuyor. İnsan içgüdüsü ise bozuktur.
