Eleştiri Kritik
@elestirivakti
Nitelikli kitapların peşinde, meczup bir okur kişi.
Üniversite
Eskişehir
146 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Ian McEwan, çağdaş İngiliz edebiyatının önemli isimlerinden. Bazı eserleri bana hep belli bir şablona uygun, matematiğin ön plana çıktığı yazım teknikleriyle yazılmış gibi gelse de (ki yazar yaratıcı yazarlık eğitimi almış, bu normal) Sahilde’yi beğendim. Makro-meseleleri işleyen kurmacalardansa bir veya iki karakterin psikolojisine derinlemesine inen ve kurgusunu buradan inşa eden metinleri daha çok seviyorum. McEwan, zor bir ilişkinin röntgenini çekmiş. Kısa fakat güzel bir roman.
Bu kitapla alakalı olarak karmaşık duygular içerisindeyim. Uzun yıllardır listemdeydi; fakat okumayı hep erteledim. Tıpkı Hakan Günday’ın Kinyas ve Kayra’sı, Metin Kaçan’ın Ağır Roman’ı, İlhami Algör’ün Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku’su gibi çağdaş bir klasik muamelesi yapıldığına şahit olmuştum. Neticede kitap bir long-seller’dı ve bunca insan yanılıyor olamazdı. Nihayet okudum ve, evet, zamanında neden çok sevildiğini anlayabiliyorum. Ama artık “serseri solcu bohem erkeklik anlatıları” günümüzde kabak tadı verdi. Özellikle son temsilcileri Emrah Serbes’in Erken Kaybedenler’iyle birlikte o devir kapandı bence. Çağına göre (ilk baskısı 2002) değerlendirince güzel bir dili var, enteresan bir hikâye anlatıyor diyebilirim; ancak bugün Şule Gürbüz, Burhan Sönmez, Mahir Ünsal Eriş, Mine Söğüt, Kemal Varol, Seray Şahiner gibi günümüz edebiyatçılarının yazdıklarının yanına koyamadım ben pek. Affedin.
