"That's the main reason I love to draw: It's a great excuse to stare at things!"
Sometimes, we forgot to look and listen to the nature. We are always in a rush and we don't even stop. This book reminded me of stopping and observing again, even in the house. This book taught me lots of things
sahafta gördüm, dikkatimi çekti aldım. ve çok çok sevdim.
"Durum, koşullar başka şeydir; insanın yaradılışı başka şey. İnsanın dışındaki şeylerle, kimselerle ilişkiyi kesmesi boşunadır; böylelikle hiç de kendisiyle ilişkiyi kesemez. İnsan durumu değiştirir ama, kurtulmak istediği bunalımı her yeni duruma gene kendisiyle birlikte götürür. Yer değiştirmekle insan kendini düzeltemeyeceği için, bir de bakar ki üzüntülerine pişmanlıklar, acılarına yeni yanlışlıklar katmıştır ancak."
AdolpheBenjamin Constant · Karbon Kitaplar · 2020482 okunma
İlk defa bu şekilde yazılmış bir kitap okudum. Kitaba başlamadan önce çok heyecanlıydım. Başladıktan sonra bir durdum ve anlam vermeye çalıştım. Önceden okuduğum hiçbir kitaba benzemediği için de şaşırıp ön yargıyla doldum. Sinirlenip vakit kaybı olduğunu düşünmeye başladım. Aynı zamanda çok merak da ettirdi kendini. Okumaya devam ettikçe iyice içine daldım. Bu kitabı okumadım, izledim. Uzun süredir bir kitabı böyle izlememiştim. İçten içe hoşuma gitmeye başladı devam ettikçe. Kitabı bitirdiğimde düşüncelere daldım. Kendi hayatımı gözden geçirdim. Gecelerimi düşündüm.
İkili duygular içinde okuyup bitirdiğim nadir kitaplardan olduğu için ayrı bir yeri olacak. Dikkatimi çeken şeylerden birisi her şeyin markasını söylemesiydi. Bu marka söyleme olayı beni rahatsız etti. Fakat kitabı bitirip bir kenara koyduğumda önemsiz detaylar haline geldiler. Çünkü markaların niye öyle her yere yazıldığını düşünüp rahatsız olmaktan çok kitabın kendisini düşünmeye ve kendi içime, kendi uykularıma dönmeye başladım.
"Bilinci bir şekilde uyanmaya direniyor sanki. Oradaki gerçek dünyayı görmezden gelip, gizemli karanlığın içinde sonsuz uykusuna devam etmek istiyor gibi. Buna karşın, bedeni kararlı, uyanmak istiyor. Gerçek gün ışığı istiyor."
bir süre etkisinden çıkamayacağımı ve ne zaman durup sessizce tepelere baksam, sadece doğanın sesleriyle dolu bir yerde bulunsam bu kitabın aklıma geleceğini biliyorum
Uğultulu TepelerEmily Brontë · Can Yayınları · 202557,9bin okunma
Başlarında çok sıkıldığımı hissettim, bazen okumakta zorlandım ama okumaya devam ettikçe kitabın büyüsüne kapıldım. Özellikle sonlara doğru iyice sürüklendim ve okuduklarımı derinden hissettim. Kitabın içinde bahsi geçen bir parçayla (chopinin opus 25, sol bemol majör dokuz numaralı parçası) sonlarını okuması ayrı keyifliydi. Ki o parça bence kesinlikle kitapla bütünleşmişti; hatta kitabın sonuyla.