"...Gerçekten de herkes, herkese karşı, herkes için suçludur. Yalniz insanlar bunu bilmiyorlar, eğer bilselerdi şimdi dünya cennet olurdu. "
Dostoyevski/ Karamazov Kardeşler
"...Derindir ölülerin uykusu, incedir tozdan yastıkları. Asla sesine kulak vermez, asla seslenişlerine uyanmaz. Ah, mezarda ne zaman sabah olacak, uyuyanlara seslenmek için: Uyanın!"
"Korkulacak bir şey olmadığını, acı çekilmediğini, sakin bir ölüm olduğunu, ölümün böylece kolaylastirildigini söylüyorlar. Hey, peki ya altı haftalık bu can çekişmeye, gün boyunca süren bu iniltiye ne demeli?(...) üstelik acı cekilmediginden eminler mi?Bunu onlara kim söyledi? Kesik bir başın sepetten kanlar içinde çıkıp halka :' acı hissedilmiyor' diyen oldu mu ? Yanlarına gelip : 'güzel bir icat, ona özen gösterin, çok iyi bir düzenek 'diye teşekkür eden ölüler oldu mu ?"
"Kesilen ağaçları, kesilen diyorum! Ağaçlar yerde şimdi! Ah, keşke prens olsaydım ! Hem papazın karısını, hem muhtarı, hem de köy meclisini -prens mi ? Eğer prens olsaydım, muhtemelen ülkemdeki ağaçlardan bana ne derdim."