"-İzliyorsun biliyorum.
-Mutsuzluğumu , yalnızlığımı , pişmanlığımı uzaktan sessizce izliyorsun.
-Sensiz hayatımın nasıl devam ettiğini, ayrılıkla nasıl başa çıktığımı izliyorsun.
-Neler yazıp çizdiğimi , kime ithaf ettiğimi merak ediyorsun.
-Acaba diyorsun, acaba cümlelerinde ben de var mıyım?
-Belki bazen aramak bile geçiyor içinden ama vazgeçiyorsun.
-Çünkü korkuyorsun, kendinden, ondan, benden.
-Ama izliyorsun biliyorum.
-Çünkü hâlâ içimde hissediyorum seni.
-Her ne kadar uzağımda olsan da.
-Gitmediğini oralarda bir yerlerde olduğunu biliyorum..."