ELİF GÖKÇE
@elfgkce
Şu anda okuduğu kitap
Merhaba, #sabahattinali nin #içimizdekişeytan romanını soluksuz okudum. #kürkmantolumadonna #kuyucaklıyusuf romanları ve tadına doyulmaz hikayeleriyle kalemine âşina olduğum yazarın bu eseri de muhteşemdi. Özellikle Ömer ve Macide karakterlerinin ruhsal analizleri , toplumdaki sözde aydın çevresindeki kokuşmuşluk ve sığlık çok güzel ortaya konmuş.
Roman boyunca Ömer in yaşadığı tüm acizlik, tembellik, bilgisizlik , iradesizliklerde tek fâil olarak şeytanı görmesi böylece bir bakıma kendini mâsum addetmesi sinir bozucu olsa da aslında her birimizin zaman zaman içine düştüğü suçu başkalarına yükleme psikolojisini yansıtması bakımından güzeldi.
Reklam
Ünlü İngiliz yazar, şair ve sanat eleştirmeni #johnruskin in #susamvezambaklar kitabını bitirdiğimde ilk düşündüğüm şu oldu: İçinde yaşadığı toplumun sorunlarına duyarsız kalmayan aydınlara, sanatçılara sahip bir ülke ne büyük bir şansa sahiptir ; hele ki bir de onların sesine kulak veriyor ve kıymetlerini biliyorsa...İşte, Ruskin de "eğitim" ve özelinde kitaplar ile "kadınlar" konularını irdelemiş ve bu konularda yol haritaları sunmuş onu anlayabilecek gönüllere.Buradan hareketle öncelikli olarak tüm ebeveynlerin , öğretmenlerin okuması gerekir diye düşünüyorum bu eseri.Özellikle ilk bölümde kitaplarla ilgili tespitleri ,orijinal örnekleri çok dikkatimi çekti.Okumanın öyle alelade bir eylem olmayıp kuyumcu titizliği ile ve yazarın düşünce dünyasına nüfûz edebilecek şekilde gerçekleşmesi gerektiği fikri, zihinleri meşgul eden "kitap okumak amaç mı yoksa araç mı?" sorusuna da bir cevap mahiyetinde.Kadınların toplumdaki yeri konusunun incelendiği ikinci bölüm ilk bölüm kadar tatmin edici gelmedi bana. Yer yer katılmadığım görüşleri de oldu.Bunda belki de yazarın bizim cinsin omuzlarına yüklediği ağır sorumluluk da etkili olmuş olabilir kim bilir?
Merhaba.Eylül ayını #Eylül ile uğurluyorum bugün.Yıllar önce okuduğum bu güzide eseri bu kez #canyayınları nın orijinal metninden okumak oldukça keyifliydi ki tüm dönem romanları bu şekilde okunmalı kanısındayım. #mehmetrauf u kendisiyle zirveye taşıyan ve mâlumunuz edebiyatımızın "ilk psikolojik romanı olma" unvanını taşıyan eser, olaylardan ziyade özellikle "Suad" ve "Necip" in ruhsal betimlemeleri ile öne çıkıyor. Kocası Süreyya ile mutsuz bir evlilik yaşayan Suad 'ın , eşinin akrabası olan Necip ile yaşadığı aşk beraberinde bir sürü sorgulama ile seriliyor gözler önüne. Hemen belirteyim ki bu tensel bir aşka asla dönüşmeyen, iki ruhun birbirini sevmesi şeklinde zuhur eden ve mahsulü daha çok acı ve gözyaşı olan sonu da çok acıklı biten bir aşk. Tabii ki bu , yaşanılanları meşrulaştırmaz ama evlenecek olanlara da ip uçları sunuyor bir yandan. Ortak zevklere sahip,anlayışlı ve gerçekten birbirini seven çiftlerin evlenmesi ,baştan birçok soruna kapıyı kapatacaktır sanıyorum ki. Bu arada, enfes ruhî tahlillerin yanı sıra; yazarın betimlediği Boğaziçi, eski İstanbul fotoğrafları da romanı ayrı tatlandırmış. "Hüzün ve mâtem ayı eylül" güle güle...Umutlarla beklediğim ekim, sen de hoş gel inşallah hepimize, vuslatların ayı ol.
