Birkaç yıl önce okuduğum, adı galiba Mutluluk olan bir romanda denildiği gibi, biz bu ülkenin okuryazarları, boşluğa düşen bir trapezci gibiydik . Doğu askısını bırakmış , Batı askısını da yakalayamadan aşağı düşmüştük .
Denilir ki pis koktuğu için sürekli yerini değiştiren yavru kargaya daha yaşlı olanı şöyle demiş: “Boşuna yerini değiştirip durma , o koku yuvandan değil senden geliyor .”