ELİF BÜŞRA BALTACI
@elif_busra_06
I love books because books are my enternal friends
FUN AND BOOKS ;)
Zavallı Zeze
İnsan hiç 5 yaşında dayak yer mi ? Hatta ailesi onu hiç döver mi ağzından burnundan kan getirirmi dayak yüzünden haftalarca yataklara düşürür mü ? Hiç 5 yaşındaki çocuğa böyle yapılır mı ? Bana sorsalar kesinlikle hayır.
Ben bu kitabı okuyunca keşke bu kitabı okumasaydım , keşke adını duymasaydım , keşke satın almasaydım dedim. Zeze yaramazlık yapıyor olabilir ama bu kadar dövülmez.
Bu kitabı okurken gözlerim doldu ama nedense o göz yaşı bir türlü gözümden akamadı. Zezenin en büyük hayat destekçisi de ölünce Zezenin yaşamı alt üst oldu.
Ailesi Zezeden kurtulmak için onu 6 yaşındaymış gibi gösteriyorlar ve onu okula gönderiyorlar. 5 yaşındaki çocuk bu zamanla akıllanır. Biz de Zezenin yaşındayken onun yaptığına benzer şeyler yapmadık mı. Zillere basıp kaçmadık mı. Birilerini yere düşürmedik mi.
Sizler de bu kitabı okuyunuz Zezenin ne kötü bir yaşamı ne zor yaşadığını görürsünüz. Göz yaşlarınızı tutmayın
_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_
GÜNCELLEME
_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-
6.sınıfta okuduktan sonra bir daha okumamıştım pek etkileyici bulmamıştım. 9.sınıfta Edebiyat 2.sınavda soru çıkacağı için tekrar okudum. 9.sınıfta okuduğumda hissettiklerim 6.sınıfta okuduğumdan hissettiğim duygu ve düşüncelerden tamamen farklıydı. Şuan daha olgun olduğum için kitabu çok daha iyi anladım. Bu sefer gelen gözyaşlarım gerçekti. Kitabı bir çok kişi okuduğu için kitaptan bahsedebilirim.
Baş karakter Zeze bunlar kalabalık ve de fakir bir aile. Zeze'nin babası ilten atılmış annesi çalışıyor ama o para onlara yetmiyor. Zeze iyi yetişmiyor babası Zeze'yi çok seviyor. Zeze kötü bir tanışmayla kendi yaşından bayağı büyük biriyle dost oluyor; Portugal.
Kitapta en sevdipim karakter Portugal'dı diyebilirim. Ne yazık ki Portugal kitabın sonunda ölüyor. Zeze'nin dr başta hiç sevmediği sonra
ELİF BÜŞRA BALTACI
betül nedense kübranın incelemesindeki çoğu laf senin incelemende de var yanlış anlama ama :()
Reklam
Kör Yol Bilmez
Sene 2009… Üniversite hayatımın ilk yılları… “Topluma Hizmet Dersi” kapsamında körler okuluna gideceğimiz söylendi. Tam adıyla “Gaziantep GAP Görme Engelliler Ortaokulu”. İlk duyduğum anda gitmek istemedim çünkü dersine gireceğimiz sınıf, görme engellilerden oluşan bir sınıftı. İsteksiz olma sebebim o hüzün dolu duygu dolu atmosferi bünyemin kaldırmayacak olmasıydı. Ama hayat her zaman bize tercih hakkını sunmuyor. İsteksiz de olsam gitmek zorundaydım. Çekine çekine hocamıza derdimi anlattıysam da kabul etmedi. Ayrıca ders filan vermek için değil sadece akşamları çocuklara kitap okumak için gideceğim söylendi. Bu biraz rahatlamamı sağladıysa da henüz korkularımın esaretinden kurtulmuş değildim. Görme engelli kardeşlerimize sevecekleri bir kitap okumak… Düşününce kulağa çok hoş geliyordu. Fakat korkularımın esaretinde de kurtulmak pek mümkün gözükmüyordu.
Gitmekten başka çare kalmayınca biraz hazırlık biraz da empati kurmaya başladım. İki gözümü sıkı sıkı kapatıp bir anlığına kör olduğumu düşündüm. Sonuç mu? Karanlık, karanlık ve hep karalık. Tarif edilemeyecek kadar ağır. Bazen bir rengi tarif edemezsiniz ya da bir kelebeği, gökyüzünü, gökkuşağını veya bir acıyı… Bir acıyı tarif edemeyip susarak haykırmanın çaresizliğinin ortaya çıkardığı o karanlık işte… En ufak bir sorun karşısında hayata isyan eden ben; acaba dünyam kararsaydı ne yapardım, diye düşünmeden edemedim. Yarım bir yaşam, karanlık bir dünya, eksik bir insan… Sanırım hayata küser, daha da içime kapanır, kimseyi duymak istemez, karanlık bir dünyanın karanlık bir gölgesinden öteye geçemezdim.
Bu duygular ve düşünceler sarmışken her yanımı, zaman gelip çatmış ve kendimi körler okulunda bulmuştum. Dışarıdan bakınca çok güzel bir okul yapmışlardı. Ama güzel olup olmaması buradaki insanlar için çok da bir
ELİF BÜŞRA BALTACI
Ömrü hayatımda böyle öz bir anlatım görmedim .Ve kendi cümlelerinizle anlatmışsınız.HOCAM SİZİ TEBRİK EDİYORUM :):):)
Bu kitabı bizim sınıftan ilk ben okuyorum sanırım çünkü kitabı okurken bazı arkadaşlarım bu kitabı merak etmişti ve bana kitap güzelim diye sordular?Bende onlara"her kitap güzel çünkü her kitabın bir konusu var ve o kitap konusuna göre güzeldir "cevabını vermiştim.Kitabın konusunu şudur.Aslı kendini çok beğenmiş bir kız olarak tanıtıyor ama İmge kendini sıradan bir kız olarak tanıtıyor .Aslı bazı şeyleri kendine yakıştırmıyor.Ama sonradan oda İmge gibi oluyor.Yazlık evlerindeki Zeplin teyze onları kendi evlerin misafir ederken Zeplin teyzenin yıldızları dikkat çekerler ve merak ederek şu soruyu sorarlar.Yıldızlarınızı neden buraya astınız diye.Zeplin teyzede onlara.Bu yıldızların her birinin bir anısı var der ve onlara .Anlatmasını söyler .İmge çok merak ederek anlatmadını rica eder.Ve Zeplin teyze herşeyi anlatır.Ve İmge'de dükkanlarının ismini ZEPLİN TEYZE'Nİ̇N YILDIZLARI ismini verir.Kitap çoooooook güzel herkeze büyük bir zevkle tasfiye sdiyorummmmm
Betül Koçak isimli okura yanıt verildi
ELİF BÜŞRA BALTACI
betül kübra ilk ben okudum zaten kitap benimdi
