Bir zamanlar bana dostunun hatırını yapmaktansa düşmanının hatırını yapmayı tercih ettiğini söylemişti, yoksa sevecenlik satmak gibi bir şey olurmuş bu; oysa nefret, düşmanın cömertliğine oranla artarmış.
İnsanları tanımaz, zayıf noktalarından habersizdir çünkü bütün ömrü boyunca yalnızca kendiyle ilgilenmiştir. Kendisinin bu dünyaya göre yaratılmadığına, bu yüzden de hep acı çekmeye mahkum olduğuna başkalarını inandırmaya öylesine çalıştı ki kendisi bile neredeyse inandı söylediklerine.
Kendisi gülerken gözleri hiç gülmüyordu! Bazı insanlarda buna benzer acayip çekişmelere rastladınız mı hiç? Ya kötü bir huyun ya da derin, sürekli bir acının belirtisidir bu.