Bir deniz kenarında
Suya hasret,
Geçti gitti yıllarım.
Ne kök saldı toprağa
Ne de karışabildi denizden okyanusa..
Öylece bekledi,
Fark etmedi bile.
O uçsuz bucaksız kumsalda,
Kurumaktan yorulunca,
Parçalanmak istedi.
Parçalanmak bile,
Ne kadar uzun sürerdi..
Bilseydi,
Çürümeyi seçerdi..
İnsan inanır..
Yalnız olduğu için inanır..
Onuru kırıldığı için inanır..
Acı çektiği için inanır...
Yaşamak ölümden büyük olduğu için inanır..
İnsan kalbi sonsuz bir mucize olduğu için inanır.
"İnsanın acısını İnsan aldığı için inanır. "