Elif Edanur Sarı

Biz Burasıyız
"Sahi Evgenia, Türkiye'ye niye döndün?" Ne yalan söyleyeyim, senin için demesini bekliyorum ama "Olmadı işte" diyor, "Isınamadım oralara. Bu kadar kısa sürede mi diyeceksin, valla daha ilk günden dönmeyi düşündüm. Orası benim ülkem değildi Nevzat." Arabanın camından etrafa bakınıyor. "Benim ülkem burası... Ben bu ülke için döndüm." Yüzümdeki şaşkınlığı fark edince açıklıyor. "Evet, burası kirli, burası kalabalık, burası hoyrat. Bu ülkede insanlar çok acımasız, çok kaba, çok bencil. Ama burası benim ülkem Nevzat. Ben burada doğdum, annemin, babamın mezarları burada. Benim işim burada Nevzat. Ve sen... Sen de buradasın. O yüzden döndüm." Tıpkı Evgenia gibi ben de etrafa bakınyorum. Güzel bir görüntü yok. Dışarıdaki gürültü artmış; kavga edenleri yatıştıracakları yerde, birkaç kisi daha katılmış arbedeye: korna sesleri, bağırış çağırış, küfürler, çığlık, kıyamet... Ama içimde sıcacık bir duygu. "Haklısın Evgenia" diyorum, "bu ülke çok acımasız, bu topraklar çok sert, bu toprakların insanları çok hoyrat, bu ülke gerçekten çok acımasız. Ama burası bizim ülkemiz Evgenia, burası bizim toprağımız, bizim vatanımız. Biz burasıyız Evgenia..."  
Reklam
"... Gerçek inanç yüreğimizdedir. Gerçek inanç, ruhumuzun ta kendisidir."
Evvel Refik Bade'l Târik
"... Eğer onun görüşlerine önem verseydik, o kız şimdi yaşıyor olacaktı. Ama Tahsin'in söylediklerini dikkate almadık. Bu yüzden ben, bizim meslekte öncelikle insana inanırım. Bilim, yasa elbette gerekli ama hepsinden önce aynı anlayışa sahip olduğumuz, sonuna kadar güvenebileceğimiz insanlar gerekli..."
Alıntı
Kurbanım(!), kurbansın(!), kurbansınız(!)
Kendi mutluluğunun sorumluluğunu kendin almalısın. (O kadar haklı bir cümleki. Kurban psikolojisine tokat gibi çarpar)
Maalesef ki hayatımızın büyük bir bölümünde insanları önce kafamızda biçimlendiriyoruz, sonrasında gerçekleri kafamızda biçimlendirdiğimiz haline uydurmak istiyoruz. Durum böyle olunca, aslında hiç olmayacak insanlara sırf kafamızdaki haline olur da uydurabilirsek diye, çok fazla emek harcıyoruz. Bunun başlangıç noktasını neredeyse bütün insanlar yaşıyor ama önemli olan kısmı sonrasında olmayacağını anlamak.
Reklam