sen benim akşamsefamsın
biliyor musun anne...
güneşle birlikte biten bahçelerde
böyle bir sabah, her sabah yeniden
yitirip rengini sessizce
sevincini bir düş gibi gecelerde
bitecek korkusuyla yaşadığım...
alnımı dayayıp camlara
turuncu bir yangına, ayaklanan anılara
dayayıp alnımı akşamlara
günün bitişini seyrediyorum saatlerce
gözlerimi kırpmadan başımı çevirmeden.
bir gün diyorum kısacık bir gün
nasıl da benziyor, insanın
bütün ömrüne...