Elif pak
@elifpak
Kayseri
68 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kendinizle yüzleşiyorsunuz ve bütün sorumluluk size ait. Sanırım kitabı bir cümleyle anlatsam o cümle bu olurdu.
Okurken bi' an kalbim sıkıştı. Kitabı bırakıp da gidemezdim. Sonra okurken bir şey oldu. Artık kalbim sıkışmıyordu. Düzlüğe çıkmıştım. Aradığımı bulmuştum çünkü.
İnsan olmak uzun bir yol ve bu yol da eksiklerimiz o kadar çok ki. Okurken, yaşadığım ve adını koyamadığım, 'bu nedir acaba' dediğim duyguları tanımlama imkanı buldum. Birçok şeyin cevabı bu kitaptaydı ve bense eyleme geçmeliyim artık.
Bazı yerlerin daha fazla detaylandırılabileceğini ve belki birkaç tavsiye verilebileceğini düşündüm okurken. Çünkü bu kitabı okumak elinize pimi çekilmiş bir bombayı bırakmak gibi. Ölüyorsunuz, tekrar dirilmek üzere.
Bense okurken kaç kez öldüğümü unuttum bilmiyorum.
Uzun zamandır o kadar çok okumak istiyordum ki bir rahatlık hissi yok değil üstümde.
Kendimin en iyi bir hali olmaya çalışırken bu kitabı unutmamayı diliyorum.
İçimde bilmediğim boşlukları doldurdum ben, belki size de iyi gelir.
Yolunuz düşerse bi' bakın derim.
Geceniz güzel olsun.
Reklam
Bazen bitenin sadece kitap olduğunu düşünüyoruz ve büyük yanılıyoruz. Yine benim de bittiğim bir kitap okudum. Her öyküden sonra elim kitabım arasında, kitap kapalı bir şekilde bekledim. Her öyküden sonra gözümü kapattım, biraz dinlemem gerekiyordu kendimi. Bazen bir cümle okurken kalbime oturdu okuduklarım, uzaklara daldım bir süre. Bilindik hisleri, bilmediğim bir şekilde okumuştum ama bir tanıdıklık hissi vardı. En çok ona kapıldım işte. Ben bittim, eğer merak ediyorsanız sıra siz de. Yolunuz düşerse bi' bakın derim.
Ve sevgili Şermin Yaşar, yüreğinize sağlık. Zira bu kitap, güzel bir yürek olmadan yazılamaz gibi hissettirdi bana.
Kitap bitti ama yine ben de bittim.
Kitabı okurken bir adamın dediği gibi benimde içim çizilmişti. Sanki bir şeyler kırıldı içimde.
Her öyküden sonra biraz solunlanmam gerekti. Sindirmem gerekiyordu okuduklarımı. Olanlar öyle eften püften şeyler değildi çünkü. Ya da şöyle söyleyim, bir yerlerde duysak üzerinde durmayacağımızı düşündüğümüz şeyler okurken öyle olmuyordu işte. Onun derdi kendi derdin, onun sevinci de artık senin sevincin oluyordu. İçimde garip bir huzur, bi' de huzursuzluk var. Sanki ben boşanmıştım eşimden, sanki içimde birilerini ben uğurlamıştım. Bir kitapla bu kadar bütünleşip hissederek okumak okuyan için çok güzel his. Bir yandan da içini burkuyor işte olanlar. Ama sıkıntı yaratan şu ki bu öyküler bir süre benimle birlikte yaşayacaklar. Neyse ki kitap kahramanlarımı içimde yaşatmayı seviyorum yojsa bunca acıyı, sevinci nereye sığdıracaktım.
Bana bunları hissettiren Mahir Ünsal Eriş'e de teşekkürü borç bilirim.
Yüreğinize sağlık.
Bir kez daha iyi ki Mahir Ünsal Eriş ile tanışmışım dedim.
Tanıştırana da selam olsun.
Sonu başından bilinen bir kitap. Aslında her şeyi biliyorsunuz ama insan hep birilerinin hayatını, birilerini merak ediyor öyle değil mi. O merak olmasa ben de bu kitabı okumazdım zaten. Canım Ayfer Tunç öyle de güzel yazmış ki, içine çekiyor sizi zaten. Bazı hikayelerde, hayatlarda başından biliniyor Osmanınki gibi. Hani insanın çevresindeki kişiler 'biz hep söyledik, ben ona demiştim' der ya, işte bazı hayatlar bazen böyle bilinir ama sadece bazı yerleri. Herkes gibi ben de Osman'ın hikayesini merak ediyordum. Ölen bir adamın hikayesini merak ediyordum aslında. Neden öldüğünü, nasıl öldüğünü. Bu duruma nasıl geldiğini merak ediyordum. Yitip giden koca bir ömür, onca hayal, emek, bir sürü güzel anı ve nicesi. Hepsinin nasıl bitip gittiğini gördüm gözlerimle. Bazen bir aşkla içim sevinç buldu, bazen çaresizliklerine ben de üzülerek eşlik ettim. Başından belli olan bir hikayeyi niye bu kadar merak ettiniz derseniz, bazen en basit gördüğümüz hayatta bile ne hikayeler çıkabiliyor. Ben de o yüzden merak ettim aslında Osman'ı. Bu hayattan neler çıkacak kim bilir diye okudum. Osmanın hikayesine eşlik etmek çok güzeldi. Şimdi ise içimde koca bir boşluk var. Bazı kitaplar bitince böyle hissettiriyor işte, ne yapacaksınız.
Ben kaçıyorum o halde, umarım Osmanla tanışırsınız.
Güzel bir gün olsun.
Koca bir ah ile başlıyorum diyeceklerime. Bu ah içine o kadar çok şey sığdırıyor ki bilemezsiniz. Neresinden anlatmaya başlasam onu da bilemiyorum, çünkü ne desem az, ne desem eksik kalacak onu da
Reklam