Eski medeniyetimiz dini bir medeniyetti. Beğendiği ,benimsediği adama ölümünden sonra verilecek bir tek rütbesi vardı: Evliyalik . Halkın sevgisini kazanmış adam mübarek tanınır , ölünce veli olurdu. Onun içindir ki İstanbul evliya doludur . Bunların başında fetih ordusunun şehitleri gelir . Onların mazhariyeti hak ve millet uğruna kazanılan rutbeden de üstündü . Çünkü bu ordu, genç hükümdarından en son neferine kadar mübarek bir ordu idi , tuğlarıni İstanbul surlarının karşısına dikmeden asırlar evvel övülmüştü. Hepsi veli idiler . Biz şimdi fetih tarihini garplilardan okuyor , Fatih'in hayatındaki aksaklıkları tenkit ediyor ; ilim ,sosyoloji filan yapıyoruz . Eskiler işi büsbütün başka türlü görüyorlar , İstanbul ' u fetheden milli hamleye ilahi bir mahiyet veriyorlar , bu işte hiçbir izafilige yanasmiyorlardi .