Elif Kahraman
@elifwliff
15 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Bu kitaba bu akşam başladım ve cidden çok akıcı ve sade bir dili vardı.Çevirisi aşırı iyiydi yani.Bence kafa dağıtmalık bir kitaptı.Kısa bir kitap okumak istiyorsanız bence kesinlikle bir şans vermelisiniz.Normalde ben böyle tiyatro oyunları okumayı da pek sevmem ama cidden hoştu yani.Bu yazarın başka kitaplarına da şans vermek isterim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İlk olarak bu kitaba konusunu hiç bilmeden başladım ve nasıl bir şey bekliyordum bilmiyorum ama böyle bir hikaye okuyacağımı da düşünmemiştim.Yani beğendim ama tam anlamıyla kitabı benimseyemedim ben galiba.Özellikle bazı sahnelerinde sinirlenip,kitabı bir kenara attığım da oldu.Bence kitabın sonu biraz mantıksız bitti.Nasıl bir son olmasını isterdim onu da bilmiyorum ama hani şuan tam olarak içime sinmeyen şeylerin sebebini açıklayamıyorum.
İlk olarak kitabın akıcılığı inanılmazdı,son zamanlarda asla bir kitabı bir iki günde okuduğum olmamıştı ama cidden kitabın başından kalkamadım.İlk olarak ahlaki etikliğine falan girmicem,herkesin çöküş noktası olmuştur illaki bir kere bile olsa.Bu yüzden Werther ile empati kurduğum nokta burası oldu.Hastalıklı denecek şekilde birini "sevmek"tabii ki de normal değil ama bu çöküşün yanlış olduğunu bile bile kendimizi kaptırdığımız zamanlar oluyor.Önemli olan bunu yenebilmek ama ne yazık ki Werther bu kadar güçlü birisi değildi.Yazıyı altını çizdiğim alıntılar ile bitirmek istiyorum.
"geçip giden şimdiyi yaşamak yerine,geçmişte kalan bir sıkıntının hatıralarını anımsamak için hayal gücünü bu kadar zorlamasalar"
"böyle mi olacaktı,insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey,aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?"
"benim de ruhuma geçmişin güneş ışığı vuruyordu!"
daha birkaç tane daha altını çizdiğim kısımlar vardı ama bu kadarını eklemek istedim
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150bin okunma
İlk olarak bu kitaba çok büyük beklentiler ile başlamıştım çünkü uzun zamandır Stefan Zweig kitabı hiç okumamıştım.Ayrıca kitabın da kapağı hoşuma gittiği için başladım sınav haftam olmasına rağmen.Kitapta "Son bir kez daha kendini bir kadın gibi gözyaşlarının hazzına bıraktı"ifadesi yazara karşı olan bakış açımı tamamen değiştirdi.Böyle bir ifadeye gerek var mıydı cidden???
İlk olarak bu kitabı okumam birazcık uzun sürdü çünkü sınav haftamdayım ve haliyle dersler beni ele geçirmiş durumda.Şimdi ise güneş de açmışken kitabı bitirdim ve rahat bir nefes almış gibi hissediyorum.Bu kitaba yeri geldi katıldım,altını çizdiğim yerleri oldu yeri geldi bazı sayfalarda yazarın düşüncelerine katılmadım hatta gıcık oldum ama yine de bu kitabın okuduğum çoğu kitap gibi bana illaki bir şeyler kattığını düşünüyorum.
