Elif Akçay
@eliifakcay
"Doktorların nesi var? Neden yalnızca var- lıklarının bile önemli olduğunu anlayamıyorlar?" diye sordu bana."Neden önerebilecekleri başka bir şey olmadığı anın, kendilerine en fazla ihtiyaç duyulan an olduğunu fark edemiyorlar?"
Reklam
Grubun tartışamayacağı kadar zor bir konu yoktu ve bütün kritik tartışmalarda Paula önemli bir rol oynuyordu. Örneğin bir oturum, Eva adında bir hastanın o hafta aniden kalp yetmezliği yüzünden uykusunda ölen bir arkadaşına duyduğu kıskançlığı anlatmasıyla başladı. "Ölmenin en iyi yolu bu," dedi Eva. (...) Bununla birlikte Paula her zamanki ikna ediciliğiyle ani ölümün en kötü ölüm olduğuna dair görüşünü zarif bir şekilde anlattı: "Diğerlerini, kocanı, arkadaşlarını ve en önemlisi de çocuklarını ölümüne hazırlamak için zamana ihtiyacın var, aceleye getirilmemiş zamana," dedi. "Hayatın bitirilmemiş işleriyle ilgilenmen gerekiyor. Çünkü projelerin gelişigüzel bir şekilde bir kenara atılamayacak kadar önemli. Tamamlanmayı ya da çözümlenmeyi hak ediyorlar. Aksi halde hayatın ne anlamı var ki?
Freud ilk rüyanın deneyimsiz olduğunu v oldukça fazla şey açığa çıkardığına inanıyordu çünkü başlangıçta ve hastalar acemidir ve savunma oluşturmamışlardır henüz. Terapide daha sonra terapistin oldukça becerikli rüya yorumu yeteneklerinin olduğu açık hale gelince bilinçdışımızda yaşayan rüya dokumacısı daha dikkatli olmaya başlıyor, daha karmaşık ve kafa karıştırıcı rüyalar üretmenin yolunu buluyordu.
Her şeyden aldığımız tesiri kendi varlığımızla açıklayarak ve izah ederek cansız şeylerde de kendimizinki gibi birer ruh varmış gibi vehmederiz. Mesela bir ağacın çırpınarak rüzgârla mücadelesi, gökte bir bulutun koşması bizi onlarda bir canlılık bulunduğu vehmine düşürür. Bizden taşan hayatla her şeyi canlı ve anlamlı görürüz.
Reklam