Grubun tartışamayacağı kadar zor bir konu yoktu ve bütün kritik tartışmalarda Paula önemli bir rol oynuyordu. Örneğin bir oturum, Eva adında bir hastanın o hafta aniden kalp yetmezliği yüzünden uykusunda ölen bir arkadaşına duyduğu kıskançlığı anlatmasıyla başladı. "Ölmenin en iyi yolu bu," dedi Eva. (...) Bununla birlikte Paula her zamanki ikna ediciliğiyle ani ölümün en kötü ölüm olduğuna dair görüşünü zarif bir şekilde anlattı: "Diğerlerini, kocanı, arkadaşlarını ve en önemlisi de çocuklarını ölümüne hazırlamak için zamana ihtiyacın var, aceleye getirilmemiş zamana," dedi. "Hayatın bitirilmemiş işleriyle ilgilenmen gerekiyor. Çünkü projelerin gelişigüzel bir şekilde bir kenara atılamayacak kadar önemli. Tamamlanmayı ya da çözümlenmeyi hak ediyorlar. Aksi halde hayatın ne anlamı var ki?