Yaralanmış temiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor
(...)
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
''Gömelim gel seni tarihe'' desem, sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab
Seni ancak ebediyyetler eder istiab.
Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş...
Seslerde: ''Vatan tehlikedeymiş... Batıyormuş!''
Lakin, hani, milyonları örten şu yığından,
Tek kol da ''Yapışsam...'' demiyor bir tarafından!
Sahipsiz olan memleketin batması haktır;
Sen sahip olursan bu vatan batmayacaktır.
Feryadı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar...
Uğraş ki: Telafi edecek bunca zarar var.
Feryad ile kurtulması me'mül ise haykır!
Yok yok! Hele azmindeki zincirleri bir kır!
''İş bitti... sebatin sonu yoktur!'' deme, yılma.
Ey millet-i merhume, sakın ye'se kapılma.
Elif Özdemir
, bir kitap okuduPuan vermedi·161 syf.·
6 günde okudu
·Okunma: 09 Mayıs 2024 21:14
·2024 10. kitabı
