Eylül
@ellyslibrary
İmparator ve oğlunun zeplin kazasında ölmesinin ardından, sürgündeki yarı-goblin yarı-elf olan Maia, tahta geçmek zorunda kalıyor. Malesef sürgünde büyüdüğü için de yönetim hakkında hiçbir fikri yok. Ancak bildiği bir şey var ki o da asla babası gibi olmamak.
Maia gerçekten çok naif bir karakter. Hatta o kadar naif ki bazı kısımlarda iyi kalpliliğine sinirlendim. 18 yaşında tahta çıkması ve aslında istenmediğini bilmenin yükü dışında bir de zeplin kazasının gerçeklerini ortaya çıkarmaya çalışıyor. Ama okurken bana en çok dokunan kısım yalnızlığı oldu. Birçok anda korktuğu halde bunu göstermeme çabasını ve Maia'nın Idra ve kardeşleriyle olan ilişkisini çok beğendim. Ancak favorim Csevet oldu.
Yazarın bir sürü isim kullanmış olması beni mahvetti. Bir yerden sonra tamamen çorbaya döndüğü için ne olursa olsun diyerek isimleri boşvermeye başladım.
Biraz fazla entrika ve heyecan beklediğim için kitap bana biraz sakin geldi. Tabii bu beklentiyle alakalı bir durum.
Son olarak özellikle sevdiğim yayınevlerinin kitaplarındaki yazım yanlışlarını çok gözüme batıyor. Okunmayacak veya rahatsız edecek derecede değil ancak ben hoşlanmıyorum ve rahatsız oldum.
Eylül
, 2021 okuma hedefini ekledi.2021 OKUMA HEDEFİ
12/70 kitap - %17 tamamlandı
12 kitap okudu
70 kitap
3.739 sayfa
4 inceleme
7 alıntı
"Altın da olsa kafes, kafestir."
Helios'un kimse tarafından sevilmeyen kızı Kirke, bir gün aşık olduğu adamı ölümsüz yapmak isterken ilk büyüsünü yapıyor. Yıllarca hiçbir özelliği olmadan, üstelik herkesin çirkin olduğunu söylediği sesiyle yaşadıktan sonra bu yeteneğini keşfetmesi yine de sürekli aşağılanmasına engel olmuyor. Daha da beteri, Prometheus'un "Her tanrının aynı olması şart değil." demesi üzerine Kirke, gidip yaptıklarını tek tek anlatıyor. Tabii bunun sonu da sürgün oluyor. Sonrasında Kirke'nin Hermes ve Odysseus ile ilişkisini görüyoruz.
Kitapta, Daidalos, İkaros, Minotauros, Theseus da yer alıyor.
Kirke'nin pişmanlıkları, yalnızlığı, gereken durumlarda beklediğim tepkiyi göstermemesi bazı anlarda beni çok boğdu.
Sonunun bir kısmını tahmin etmiştim ancak bu kadarını beklemiyordum. Hatta Kirke'nin geç bile kaldığı konular vardı. Ancak mutlu gibi bir sonu olması hoşuma gitti. En azından ben mutlu bittiğini düşünmek istiyorum. Çünkü Kirke artık mutluluğu yaşamalıydı.
Ben Kirke, Akhilleus'un Şarkısı'ndan sonra biraz sönük kalmış gibi ama yine de beğendim.
