Elmas
@elmasdvc
Böyle şeylerin hep başkalarının başına geldiğini düşünürdük, bizim değil. Ama şimdi...
Reklam
Kaderin hükmünü unutmayalım ve dahi dünyanın bir imtihan yeri olduğunu akıldan uzak tutmayalım.
Birden kendisini terk edilmiş hissetti. Yapayalnız, kimsesiz, aciz ve zayıf buldu. Acıtıcı zorlayıcı bir duygu idi.
Bir kapıyı kapayan Mevlâ,isterse bin kapıyı açabilir. Bu yolda ümitsizlik yoktur.
Çocukluklarını nasıl da kıskanıyordu. Şuncağız çocukları... Ne dertsiz, ne tasasız şeylerdi bunlar.
Reklam