Elmas ucar
@elmasucar_
bursa
9 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Bu kitabı okurken, "hayatımda okuduğum en berbat kitap" diyerek okudum. Öyle ki, 198 sayfalık bu eser ancak üç haftada bitebildi. Oysaki ben, normalde üç haftada koca bir Dostoyevski romanını bitirebilirim . Kitapta ne belirgin bir olay örgüsü var ne de derinlikli yan karakterler... "Hadi şurayı da şuna bağlayalım," diyebileceğim hiçbir nokta yok. Buna karşılık, bolca küfür ve bel altı konuşma mevcut. Tipik Amerikan jargonu beni inanılmaz bunalttı; her cümlede bir lanet okuma, bir aşağılama... En sonunda "Öhh artık Holden, bir sen mi ergensin?!" dedim yani
Ama J.D. Salinger, neden büyük bir yazar olduğunu tam da bu noktada belli ediyor. Kitap, Holden isminde 16 yaşındaki bir gencin bunalımla geçen birkaç gününü anlatıyor. İşte tam da bu yüzden bir olay örgüsü yok; çünkü Holden’ın kendisi bile nasıl bir ruh halinde olduğunu bilmiyor. Kardeşinin ölümü de bu bunalımın başlıca sebeplerinden biri. Fakat asıl neden, Holden'ın kendini çok yalnız hissetmesi. Herkesle konuşmak için sebepler arıyor, bazen konuşmayı da başarıyor ama ona göre yetişkinler hep yapmacık, hep ikiyüzlü. Onlar gibi olmaktan, büyümekten korkuyor. Burada da Holden'ın iç dünyası ve o meşhur metafor devreye giriyor: Çavdar tarlasında sadece çocukların oynaması ve Holden'ın, onları uçurumdan düşmekten korumak için orada beklemesi... Anlıyorsunuz ki, Amerika'da yaşayan ve ağır bir bunalım geçiren 16 yaşında bir ergenseniz, bu kitap ancak bu şekilde yazılabilirdi.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Reklam
Kitap, bir adamın trafikte beklerken aniden kör olmasıyla başlıyor. Bu körlüğün bir salgın hastalık gibi herkese bulaşması; yasa, toplumsal kurallar, insan hakları ve özgürlük dediğimiz o medeni düzenin aslında ne kadar ince bir ipe bağlı olduğunu gözler önüne seriyor. Artık herkes "beyaz illet" denilen bu hastalığa yakalanmış durumda ve herkes sadece kendini kurtarmanın derdine düşüyor; adeta tam bir kıyamet sonrası senaryosu...
Yazar, bu kitapta hiçbir karakter ismi kullanmamış. Onları sadece "birinci kör", "doktor", "doktorun karısı" gibi sıfatlarla nitelendirerek anlatımı bitirmiş ki bu durum okura hem farklı bir bakış açısı sunuyor hem de odaklanmayı kolaylaştırıyor. Tür olarak distopik bir roman olan bu eser, beni fazlasıyla etkiledi. Öyle ki bir daha bu türde başka bir kitap okuyabilir miyim, gerçekten bilemiyorum.
Kitap, Peygamber Efendimizin hayatını bir bülbülün diliyle anlatıyor; bu kadar etkileyici bir anlatım da ancak İskender Pala’nın kaleminden çıkabilirdi. Kitabın sonuna geldiğimde birden durup kendime, "Sonunu okumaya yüreğin dayanacak mı?" diye sordum ve kendimi gözyaşları içinde okurken buldum. Bu, yazardan okuduğum üçüncü kitap ve bence içlerindeki en güzel eseri. Hani bazı kitaplar için "Keşke herkes okusa" deriz ya; işte bu kitap tam anlamıyla o kategoriye ait. Kitabın akıcılığı, sunduğu kıymetli bilgiler ve derin duygu yoğunluğu, okuru bugünden alıp Efendimizin yanı başında uçan o bülbülün yanına kanatlandırıyor. İnsan okurken, "Keşke ben de bir bülbül olsaydım da o gülün kokusundan nasiplenseydim" diye iç geçiriyor
Kitap, Hz. Meryem’in ağzından okuyucuyla buluşuyor. Akıcı ve ayetlerle zenginleştirilmiş olması okuyucuyu birden içine çekip tek solukta kendini okutuyor. Zekeriya Aleyhisselam , Hz. Meryem validemiz, Yahya aleyhisselam ve Hz. İsa peygamberimizin hayatlarından bahsediliyor. Yahudilerin neden lanetli bir toplum olduğunu okurken tekrar anlıyorsunuz bu kitapta. Bu kitap sayesinde Yazarın diğer kitaplarını da okuma listeme ekledim.
Unutulmuş veya unutulmaya yüz tutmuş deyimlerin kökenlerini ve hikayelerini anlatan okurken 'Aa, bunun aslı bu muymuş' dedirten 98 deyimlik aşırı keyifli bir kitap. Bu kitap sayesinde doğru bildiğim ama aslında yanlış olan kelimeleri fark etmek beni çok şaşırttı. Bu yüzden kendime bir TDK sözlüğü almaya karar verdim
Reklam