Hepimiz öleceğiz ve evren hiç umursamadan var olmaya devam edecek. Sahip olduğumuz tek şey, rüzgâra karşı o bağırış. Nasıl yaşadığımız, nasıl öldüğümüz. Ve düşmeden önce nasıl durduğumuz.
Hepimiz karanlıkta sendeleyen, umutsuzca kendimizi yamalarla bütünleştirmeye çalışan, içimizde açtıkları delikleri doldurmayı uman yaralı ruhlardık. Eo beni bu sondan korumuştu. O olmasaydı, ben de onlardan birine dönüşürdüm. Kaybolurdum.