Bence kültürlü ve uygar olmak da herkesin birbiriyle eşit ve özgür olması değil herkesin kibarca diğerleriyle eşit ve özgürmüş gibi davranmasıdır. O zaman kimsenin suçluluk duymasına gerek kalmaz.
“İyi bir köşe yazısı ile aşka birleştiren şeyi buldum Kemal bey,” dedi bana. “Nedir?” “Aşk da köşe yazısı da tabii ki bizi mutlu etmelidir ama ikisinin de güzelliği ve gücü akıldan hiç çıkmaması ile ölçülür.”
Bazı insanların yoksulluk, kafasızlık ve aşağılanma gibi talihsizlikler yüzünden bütün hayatlarını acı çekerek yaşadıkları düşüncesi tıpkı cenaze arabası gibi aklımın içinden ağır ağır geçerek kaybolup gitti. Yirmi yaşımdan beri üzerimde beni her türlü beladan ve mutsuzluktan koruyan görünmez bir zırh olduğu duygusu vardı içimde. Bu duygunun bir yanı bana başkalarının mutsuzluğuyla fazla meşgul olmanın beni de mutsuz edebileceğini ve zırhımın delinmesine yol açabileceğini sezdirdi.