Sıla
@els_
Uyuşuk parmak uçlarım, hayatımı çizmeye çalışıyor.
İstediği bir tek şey kalmıştı, gece ve iyi haberleri alacağı sabaha kadar çekeceği deliksiz, düşsüz bir uyku.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne yapacağını bilemiyordu. İçindeki sesler susmuştu, yüreğindeki neşeli müzik, kurma anahtarı kaybolan bir oyuncak saat gibi durmuştu.
Günden ne bekliyordu ki titrek, ağır adımlarıyla sessizliği durmadan kat eden saatine böyle huzursuzluk içinde bakıyordu?
Kendisini hiç kimsenin istemediği bu yalnızlık içinde o da kendisini bomboş hissediyordu. Boş, yararsız, tükenmiş ve yıpranmış...
Yüreği, hep yaşadığı anın içinde kayboluyordu. Gerçeği söylerken yalan söylüyor, kandırmak isterken dürüst davranıyordu. Tek bildiği, ne hissettiğiydi.