Tasavvufun dört aşamalı yolunun ilk aşaması şeriat, ikincisi tarikat, üçüncüsü marifet ve dördüncü aşaması hakikatti. Bu aşamalarda üç derece ile yol alınırdı. Birinci derecesi ilmelyakîn, ikincisi aynelyakîn, üçüncüsü de hakkalyakîndi.
Tasavvufu böyle açıklayan Abdülkâdir Geylânî kendi tasavvuf görüşünü de sekiz temel üzerine attı. Rabbe gitmede kulda olması gereken sekiz özellik vardı. Bunlar:
1. Seha: Cömertlik, yumuşaklık, Hz. İbrahim ahlâkıydı.
2. Rıza: İshak peygamber özelliğiydi.
3. Sabır: Eyüp peygamber hasletiydi.
4. İşaret: Maksadı konuşmadan anlama ve anlatma, Zekeriya (a.s.) vasfıydı.
5. Gurbet: Yahya peygamberin hayatıydı.
6. Suf giymek: Musa peygambere benzemekti.
7. Seyahat: İsa peygamberin yaşantısıydı.
8. Fakr: Allah Resulünün vasfıydı.
kul, nefis ve şeytanla savaşı ve onlara itirazı kadar Rabbine karşı sükûnet, teslim ve itaat sırrı içinde olurdu. İtiraz nefis kadar, isyan günah kadardı.